woensdag 20 september 2017

Hormonen en een leuke rit

Hormonen

Een half jaar!


Vandaag is het zover dat ik een half jaar aan de hormonen ben. Ik begin nu passabel te worden als man. Dat betekent dat onbekende mensen wel eens meneer of jongeman tegen mij zeggen. Mijn eerste meneer momentje was eind juli toen ik met de racefiets een rondje ging rijden met Anne. Ik had op dat moment geen hesje aan (dat mijn borsten dus plat drukt) omdat ik dan niet genoeg adem heb op de racefiets, en mijn "lossere" hesje wat ik met ligfietsen vaak draag geeft te weinig ondersteuning als ik de hele tijd voorover hang. Dus had ik op dat moment gewoon een bh aan. En toen ik op Anne stond te wachten, duidde ik 2 fietsers erop dat ze hun fiets ergens niet neer mochten zetten omdat dat op het hekje stond. Zegt de ene tegen de andere fietser, die meneer wees mij erop dat je daar je fiets niet mag neerzetten! Dat was wel ff een soort van feestmomentje natuurlijk!


Een hormoonspiegeldip


Afgelopen maandag had ik weer eens een hormoonspiegeldip. Dit kan voorkomen aan het eind van de periode dat ik mijn hormonen toegediend krijg. In mijn geval heb ik elke 19 dagen een injectie in mijn bil- of bovenbeenspier. Ik heb helemaal in het begin last gehad van dips waarbij ik per direct in slaap viel. Maar in de zomer waren die dips zo goed als over. Ik heb er niet bewust last van gehad tot nu toe. Ik dacht maandag eigenlijk dat ik gewoon moe was van het fietsen afgelopen weekend, wat ook niet heel raar is natuurlijk. Maar de vermoeidheid was dinsdag nog steeds niet helemaal weg. Zelfs een stukje fietsen met mijn moeder hielp niet echt. Terwijl fietsen me meestal wel weer een opkikker geeft. Dinsdagavond was ook het moment van hormonen toedienen en pas vanmiddag, na een half uurtje fietsen viel de vermoeidheid van me af.  Fietsen nadat de hormonen toegediend zijn helpt waarschijnlijk ook om ze sneller te laten werken. Aangezien ze in een spier geinjecteerd worden lijkt mij dat erg logisch in ieder geval. 

Wat er vooraf ging aan het ritje

Door blogfan gespot


Op de terugweg van Deventer heeft Roef geen zin om precies dezelfde weg te rijden en stuurt hij mij bij Dieren richting Doesburg. Ik denk nog zo van, doe dat nou niet, dan moeten we straks in het donker over die dijk. Maar goed, we rijden dus via Zevenaar richting de pont van Pannerden. In Zevenaar is het druk met fietsers en hebben we veel bekijks. Uiteindelijk krijg ik toch gelijk dat we uiteindelijk in het donker over die dijk van Pannerden naar Nijmegen moeten rijden. Maar Roef krijgt ook gelijk dat hij door Zevenaar is gereden, want jawel, de volgende ochtend op deze blog is er een bericht van een Fan die mij heeft herkend aan mijn mooie oranje wieldoekjes!

Een tochtje afspreken met een fan


Kjeld blijkt een QuattroVelo in bestelling te hebben en heeft afgelopen weekend zijn eerste ligfiets gekocht. Hij is nog druk aan het oefenen om het ligfietsen op een tweewieler onder de knie te krijgen. En vindt het leuk om eens samen een tochtje te maken. Aangezien we woensdagmiddag allebei tijd hebben spreken we dan af.

Een rondje Zevenaar op F lites


Aangezien de weersverwachtingen de komende dagen erg goed zijn besluit ik vanmiddag om mijn F lites weer eens tevoorschijn te halen. Ik rij nu al sinds juni weer op greenguards. En de weerstand van de banden begint er toch weer in te hakken. Aangezien ik ook niet heel veel energie heb, komen die F lites nu wel goed van pas. Dan kan ik toch wat rustiger aan doen denk ik nog. Nou, dat rustig aan doen is er vandaag niet bij. In recordtijd (1 uur en 20 minuten) ben ik in Zevenaar met een gemiddelde snelheid van 26 km/h op de teller.

Ik word alweer blij als ik Kanjer zie met de F lites 


Bij Kjeld aangekomen krijg ik thee en maak ik gelijk kennis met een hele hoop dieren. Sommige niet in huis maar wel op de foto. Kjeld blijkt ook een paard te hebben namelijk. Ik ben erg benieuwd wat zijn paard van zijn QuattroVelo gaat vinden :-D. 

Ik heb voor Kjeld om uit te proberen een paar fietsschoenen van Ed meegenomen. Zodat hij kan kijken of hij zijn klikpedalen wil gaan gebruiken op zijn hurricane.

Er valt wel niet op te lopen, maar voor te proberen is het prima

Nog wat onwennig met het nieuwe systeem voor hem gaan we op weg. Maar al gauw heeft hij de smaak te pakken. Al gaat het nog niet heel snel (dat is nog een beetje te eng), vind ik dat hij het al aardig onder de knie heeft op de tweewieler. Net als met de velomobiel, gewoon elke dag een ritje, dan wen en leer je het het snelste. Ook juist die korte ritjes, want op en afstappen en bochtjes maken, ergens tussendoor rijden, dat zijn juist de dingen die je moet oefenen. 

Kjeld op zijn ligfiets

Op de dijk maak ik nog wat foto's en als we in Zevenaar weer afscheid nemen rij ik richting mijn ouders.

het gaat steeds beter, oefening baart kunst
Wat een plaatjes, vandaag is het weer super mooi

In Lobith heb ik afgeproken om een hapje te eten, maar als ik bel blijken ze het zomaar te zijn vergeten, gelukkig hebben ze nog heerlijke courgettesoep in de vriezer en is dat zo opgewarmt.

Op de terugweg als ik net de pont over ben kom ik twee wielrenners tegen die mij uitlachen. Of in ieder geval komt het zo over. Op dat moment rij ik helemaal niet hard omdat ik net die dijk opgereden ben. Maar iets in mij zegt dat ik ze toch ff moet inhalen. Dus ik rij rustig achter ze aan op de dijk. En als ik lekker op gang ben geef ik gas om ze in te halen. Jelle en Rik doen nog een verwoede poging om een sprint in te zetten, maar ik zie ze heel snel kleiner worden in mijn spiegels. Ik ben toch wel heel veel sterker geworden dit jaar denk ik. Terwijl ik voor mijn doen nog helemaal niet zo veel heb gefietst (nog geen 8.000 km op de teller dit jaar).

Ik rij de laatste weken veel met zonsopgang en zonsondergang, maar ik kan er nooit genoeg plaatjes van maken

Kanjer is mijn zonnetje :-D

Als ik bijna thuis ben kom ik op de oversteek een stoet mensen tegen. Die blijken een mars te lopen ter herdenking aan de oversteek 73 jaar geleden.

Ik word vriendelijk bedankt dat ik dus even stilsta om foto's te maken en de mensen rustig voorbij laat lopen 

Als ze voorbij zijn knal ik nog even lekker door. En ik kom thuis met een gemiddelde van 25 km/h op de teller. Dat is best snel en ik voel me ook weer fit.

ik kan gewoon niet kiezen dus de andere 2 zonsondergangsfoto's krijgen jullie ook



maandag 18 september 2017

Lastminute boeking voor de molentocht

Toen ik gisteravond thuis kwam van de Familie Veerman Reunie, kriebelde het toch nog om de volgende ochtend om 5 uur de wekker te zetten om samen met de Grenslandrijders een rondje te rijden vanuit Roermond. Dus gelijk aangemeld via whatsapp en email.

Al was 5 uur wel heel vroeg kwam ik de volgende ochtend achter. Maar goed, ik keek op buienradar of ik enig excuus had om niet te gaan, en dat was er niet in de vorm van buien. En aangezien ik toen toch al wakker genoeg was, maar begonnen met me voorbereiden op de tocht.

Iets na 6en zat ik in de fiets en kon ik vertrekken naar Roermond. Toen de zon op kwam werd het erg koud. Daar had ik niet echt rekening mee gehouden nog.

wat plaatjes van de heenreis






Ondanks de mist kwam ik uiteindelijk op tijd maar met ijskoude voeten aan in Roermond. Gelukkig kon ik daar starten met een kop thee en even bijkomen van de kou. Gelijk maar wat dikkere sokken die ik nog bij me had aangetrokken.

De opkomst was gering met 4 rijders, maar wel erg gezellig. Aanwezig waren Chris (die het organiseerde), Marcel (ook ergens uit Limburg), Rolf (uit Duitsland) en ik.

Volgens mij rijden er alleen heel snelle mensen in groene velomobielen

Het is net Kanjer en Knol, als ik achter Rolf reed deed me dat in ieder geval wel aan Knol terugdenken
Klaar voor de start

De vermelde naam van de tocht op de website was "Molentocht". Na 25 km op het terras toch even nagevraagd waarom  de tocht zo heette. Chris deelde mij mee dat de molens nog zouden komen. En dat hij het misschien beter kappellentocht had kunnen noemen.


onze voorrijder en routeleider Chris
en nog een keer, en welke kleur blauw is dat nou???
de bezem velomobiel Marcel

En mijn mede tussenrijder Rolf

Inmiddels was de zon ook uitbundig aan het schijnen en werd het een heel mooie rit. Ik was echt blij dat ik gegaan was, zonde om de hele week in de regen te rijden en dan met dit mooie weer thuis te blijven.

Een paar zonnige plaatjes :-D




Na een paar molens en een mooi stukje België kwamen we Thorn binnengereden over de kinderkopjes. We hadden redelijk wat bekijks en bij de IJssalon hadden we een ijs/vlaai pauze. Ik nam ijs de rest nam vlaai.

De eerste zichtbare molen langs de route!
En nog eentje

Ook onderdeel van de molenroute, Molenbeerse

Keurig geparkeerd

Na de pauze merkte ik dat de rest een soort Limburgse Vlaai boost had gekregen. In ieder geval Chris wel, want die kon ik niet meer echt bijhouden hahaha. Of rook hij gewoon de stal, dat kan natuurlijk ook.

Chris heeft er zin in

Heerlijk om weer is in Limburg te rijden

Terug in Roermond kreeg ik bij Chris nog wat te drinken voor ik weer vertrok richting Nijmegen, nog even getankt bij de Albert Heijn en ik kon er weer tegenaan.

De eerste bui was gelijk de heftigste 10 km buiten Roermond

Zie in de verte de regen vallen....
Ik ben nog net niet in America geweest maar het scheelde weinig
Ook de zonsondergang maakte ik mee in de fiets

Uiteindelijk was ik rond half 10 thuis. Na nog een paar kleine heftige buitjes te zijn getrotseerd. Moe maar voldaan kan ik wel zeggen.

Bedankt voor de gezelligheid en de leuke tocht! En tot de volgende keer.

zaterdag 9 september 2017

De Halve Zolentocht vanuit Merselo

Zoals een aantal van jullie al gemerkt hebben ben ik weer druk aan het trainen. En dit was onder anderen voor weer eens een randonneurstocht te rijden. Vanochtend om iets na 6 vertrokken richting Merselo waar de start van de halve zolentocht was (WRB 200 km). Het regende de hele weg erheen, en ik dacht nog, zullen er nog meer halve zolen zijn die met dit weer even 200 km gaan fietsen?

een nog ietwat beslagen lens van de regen, maar je ziet, er zijn al een hoop halve zolen aanwezig

Er schijnen gewoon echt 25 mensen gedacht te hebben ik ga vandaag dat rondje van 200 km  fietsen. Wel leuk voor de organisatie dat er toch nog wel een redelijke opkomst is. En het gezelschap is redelijk internationaal. Nederlanders, Duitsers, een Belg en een Italiaan kom ik tegen.


Organisator Jan van Osch vertelt nog wat over de route



Na de uitleg van Jan mogen we gaan rijden. Het regent wel een beetje maar niet al te hard. Ik blijf in de buurt van de groep. Soms ertussen soms ervoor.



Ook Johan doet mee. Dus 2 vertegenwoordigers van de NIJL aanwezig!



En nog een ligfietser


Bij de eerste stempelpost gaat bijna iedereen koffiedrinken. Johan is al klaar daarmee en ik en Nick (uit België) willen graag doorrijden. Dus vertrekken we met zn drieen, wanneer Johan al gauw uit het zicht verdwijnt. Na een tijdje rijden komt Fabrizio (uit Italië) ons achterop en rijden we in de buurt van elkaar naar het keerpunt. Op een gegeven moment moet ik mijn petje weer pakken omdat het te hard regent en raak ik ze allebei kwijt. Ik kom er bij de stempelpost achter dat mijn rechtervoorband lek is, ah dat was dus de reden dat ik niet meer zo makkelijk op gang kwam.

Nick

Fabrizio

dreigende luchten
Nadat ik mijn band heb gewisseld bij het keerpunt kan ik 2 dingen doen, of alleen verder fietsen, of me aansluiten bij de groep die daar wat gaat eten. Nick en Fabrizio zijn al vertrokken en de kans dat ik ze inhaal is niet heel groot. Ik heb dan wel niet zoveel nadeel van de tegenwind op de heenweg. Maar op de terugweg heb ik ook niet het voordeel wat zij hebben van de wind mee. Ik besluit toch alleen op pad te gaan. Heb niet zo zin om daar wat te gaan eten. 


Het is heerlijk weer, de route is afwisselend. Alleen na Sint Michielsgestel wordt de lucht dreigend en gaat het ineens harder waaien. Dat is een nadeel omdat ik net onder een hele hoop eikenbomen door moet, en natuurlijk vallen die eikels net op mij. Ik rij maar zo snel mogelijk door, maar hoor ze wel nog af en toe roffelen op de neus en muts van Kanjer. 

Mooi weer, wat wil een fietser nog meer

Ow ja een mooie omgeving ;-)


Fietsers voorsorteren. Beter dan dat je eerst rechtsaf moet en dan met een veel te korte draai voor dat stoplicht moet gaan staan

In Deurne moet ik nog een foto hebben van het bord met mij erop. En uiteindelijk kom ik na 9 uur aan in Merselo, waar Johan al weg is en Nick en Fabrizio op het terras zitten. Ik ga er nog even gezellig bij zitten en na een half uurtje vertrek ik weer richting Nijmegen.

eenmaal

andermaal
Gelukt!


dit is toch genieten!

terrasje in Merselo

Op de terugweg heb ik wel wat moeite om goed op te letten soms, maar gelukkig zijn er geen moeilijkheden. Iedereen is zeer vriendelijk en ik krijg zelfs heel vaak voorrang waar ik het niet heb.

nog een paar mooie plaatjes die ik op de terugweg heb gemaakt



Moe maar voldaan kom ik thuis met 284 km op de teller.