zondag 10 februari 2019

Een Ode aan de week van de Lekke Band

Naar Dronten met Kjeld


Normaal gesproken heb ik deze week als ik naar de oliebollentocht rijdt. Maar ik dacht er afgelopen jaar onderuit te kunnen komen. Nou, mooi niet dus. Het bleef niet bij de lekke achterband van vorige week vrijdag. De woensdag erna was het weer raak. Ik had wat langer rust gehad omdat ik (ik dacht door de kou) wat last van mijn linkervoet had gekregen tijdens de vrijdagrit. In eerste instantie lijkt alles goed te gaan op weg naar Dronten. Ik ontmoet Kjeld in Arnhem en samen rijden we over de veluwe. Totdat mijn route ineens over een onverhard pad loopt. Kjeld blijkt een leeglopertje te hebben, maar hij loopt niet zo hard leeg dus oppompen is voldoende. Hij zal in Dronten wel verder kijken. In Elburg bij  het tankstation wil ik het fietspad op draaien richting Dronten en het sturen gaat heel traag. Ik stop direct als ik op het fietspad sta en ja hoor, lekke linker  voorband. Aangezien het regent even onder de overkapping van de benzinepomp een reserve buiten en binnenband erop en binnen no time rijden we weer.

Om 6 uur vertrokken, gelukkig is het eerste stuk van de route goed verlicht
De kassen bij Huissen
Kjeld onderweg naar Dronten


Rond zonsopgang
Eerste lekke band


Onderhoud voor Kanjer en The Green Thing


In Dronten plak ik de binnenband en haal ik gelijk alle steentjes die ik kan vinden (naast degene die de lek veroorzaakt heeft) uit de band. Zodat deze weer kan gebruikt worden als ik weer lek rijd. Ondanks het oponthoud zijn we netjes om 11 uur geplande tijd in Dronten en is Kanjer ook snel op de operatie tafel. Ik heb last van trillingen in het stuur en de remmen happen meteen bij inknijpen. Theo haalt de speling uit het stuur en zet ook mijn wielen iets naar voren zodat mijn fiets wat makkelijker doorrolt. Nadeeltje is wel dat ik nu een grotere draaicirkel heb. Maar goed, als dat veel energie scheelt tijdens de geplande randonneurstochten is dat natuurlijk wel heel fijn. Verder zorgt hij dat de remmen weer goed werken door met een remtrommel op een boormachine de remklauwen weer gelijkmatig te maken. Ook even een nieuw touwtje aan de bel. Hierna is het lunchpauze. En na de lunchpauze mag Kjelds fiets nog even op de operatietafel.

Kanjer weer in orde The Green Thing op de operatietafel
Hij zal best sneller zijn, maar ik vind m gewoon niet mooi, ligt misschien ook aan de kleur


Van Dronten naar Lobith


Rond 14 uur rijden we beiden tevreden weg uit Dronten. Alleen heeft Kjeld zijn banden niet meer nagekeken en als we de veluwe op rijden is hij al helemaal kapot. Even later merk ik dat mijn fiets ook iets minder gang heeft, maar doordat hij nu sowieso trager stuurt weet ik niet zeker of ik nou lek heb of niet. We stoppen even en ik zie meteen dat Kjeld een lekke voorband heeft, zou die marathon plus nou echt zo onplatbaar zijn dat hij dat hele stuk op een lekke band heeft gereden? Mijn linker voorband is ook weer aan het leeglopen. Ik fix eerst even mijn eigen voorband en dan ga ik Kjeld helpen die inmiddels zijn fiets al op de kant heeft. We vinden geen gat in de binnenband en in de buitenband is ook niets te vinden. Maar omdat ie wel leegloopt toch maar een nieuwe binnenband erin. Hij moet thuis maar kijken wat er nou echt aan de hand mee is. Hierna rijden we weer heerlijk. Net voor we Apeldoorn uitrijden eten we friet bij Hans z'n Frietje. De vrouw achter de toonbank zegt, ik zie ze bijna nooit, komen jullie uit Apeldoorn? Nee, maar er wonen weldegelijk velomobielrijders in Apeldoorn. Ze zegt dat ze wel eens een gele ziet langskomen. En ik denk dat ik weet wie dat is ;-). Je krijgt de groeten van de mevrouw van Hans z'n Frietje Paul! Als we wegrijden is het donker. En langs het Apeldoornskanaal is het echt pikke donker. We rijden in een fijn tempo via Dieren naar Doesburg. In Doesburg zijn we net de brug over en ja, ik voel de bui al hangen, Kanjer vertraagt en het is alsof ik door dikke modder rij. En ja hoor, een lekke achterband. Maar gelukkig wel op een goede plek onder een lantaarnpaal dit  keer! Ook een mooi stukje gras om Kanjer op zijn kant te leggen erbij. Wel regent het dus ben ik blij dat alles wat ik uit de fiets moet halen in plastic zakken zit. Ik haal de hele achterband eraf want ik heb een reserve buitenband meegenomen ook (ja ik heb wat geleerd van mijn vorige incident). Helaas is de wielkast van het de hele dag in de regen rijden wel super nat en modderig geworden. Hierdoor lukt het niet om mijn binnenband volledig zandvrij erop te krijgen. Maar in ieder geval moet het lukken om met iets minder druk in de band tot in Lobith te geraken. Ik denk dat ik deze ervaring gewoon nodig heb om dit sneller te kunnen doen als ik Parijs Brest Parijs rijd ofzo. In ieder geval word ik er steeds handiger in. Uiteindelijk met de eetpauze en de lekkebanden ben ik rond half 9 in Lobith 6,5 uur over 100 km in de regen. Ik ben blij dat ik binnen ben. Even geen zin meer in lekke banden, ik kijk morgen wel of mijn banden nog hard zijn.

Op de terugweg niet veel foto's gemaakt vanwege de regen


De volgende dag


Na de rit van gisteren naar Dronten en een onrustige nacht omdat mijn Opa is overleden kan ik de volgende ochtend bijna niet lopen, terwijl ik met het fietsen er nauwelijks last van gehad heb, is lopen blijkbaar toch minder fijn. Ik heb een soort van drukpunt onder mijn voet ongeveer terhoogte van mijn grote teen de teen ernaast. Ik besluit toch maar de huisarts te bellen en daar kan ik 's middags terecht. Deze denkt dat het om een ganglion gaat. En zegt het in principe geen kwaad kan. Zeker niet als het niet zeer doet, dan kan ik gewoon fietsen. Dit kan gewoon verschijnen en vanzelf ook weer verdwijnen. En zo niet zijn er nog andere maatregelen die genomen kunnen worden. Aangezien ik verteld heb dat ik dus Parijs Brest Parijs wil gaan rijden en daarvoor aan het trainen bent, wordt er voorgesteld om nader onderzoek te doen, om zeker te zijn dat het de juiste diagnose is. En zo mag ik 5 maart naar het ziekenhuis voor een echo.

Ook ga ik eerder die dag langs bij de geneeskundige die mijn diagnose van pfeiffer heeft gedaan. En ik ben volgens haar nu veel gezonder dan 2 maanden geleden. Zo voelt het ook, dus fijn dat dat nu bevestigd wordt. Verder moet ik nog wel even doorgaan met de medicatie maar mag ik deze over een maand gaan afbouwen.

Door al deze dingen besluit ik om nog maar een nachtje extra in Lobith bij mijn ouders te overnachten.

Terug vanaf Lobith naar Nijmegen


De volgende ochtend concludeer ik dat Kanjer 2 lekke banden heeft. Allebei leeglopertjes. Ik besluit om daar in Nijmegen maar eens grondiger naar te kijken, voor nu op hoop van zegen pomp ik ze gewoon op en hoop dat ze het 2 uurtjes volhouden. Ik rij vandaag super snel, de wind duwt me eerst naar Arnhem daarna krijg ik wat zijwind en dan vol tegen. Maar de gemiddelde snelheid is voor mijn gevoel veel hoger dan normaal. Gelukkig houden de banden het vol en als ik in Nijmegen ben rij ik Kanjer tevreden de garage in. Ik heb een drukke dag en zaterdag heb ik ook de hele dag bezoek.

Prima velomobielweer of hondenweer ;-)

Rondje van de NIJL voorrijden


Als ik zondagochtend wil gaan fietsen bedenk ik me dat ik nog 2 lekke banden had. Linksvoor wissel ik snel en achter is nog op 2,5 bar. Dus die krijgt gewoon wat extra lucht. Ondanks de harde wind en de regen onderweg is het toch een heerlijk tochtje samen met Erwin. Als het goed is, is het volgend weekend beter weer en dan staat ook de eerste NIJL rit weer gepland. Voor wie zin heeft, start zaterdag om 10 uur in Nijmegen Dukenburg. Inschrijven kan op ligfiets.net

Eerst Kanjers bandjes maar even verzorgen

Veel wind en een beetje regen


maar uiteindelijk ook de zon gezien

vrijdag 1 februari 2019

Avontuurlijk retourtje Eindhoven

De heenweg


Ik had afgesproken dat ik binnenkort eens naar Eindhoven zou fietsen om Raymond te bezoeken. En dat stond vandaag gepland. Vanochtend lag er sneeuw en ik was al bang dat ik met de  trein zou moeten. Maar ik kreeg bericht dat de fietspaden goed gestrooid waren en dat het in Eindhoven niet meer gesneeuwd had dan in Nijmegen.

Uitzicht vanaf mijn balkon vanochtend

Dus ik besloot om te gaan fietsen. De heenweg zou ik dan in ieder geval de strooiroute pakken en op de terugweg zou ik wel zien. Onderweg merkte ik dat er niet echt veel tempo in zat vandaag. Ik dacht, dat zal wel aan de kou liggen. En toen ik uiteindelijk in Eindhoven aankwam had ik een gemiddelde van zo'n 20 km/h. De sneeuw was inmiddels verdwenen, maar dat kwam niet door de zon want die heb ik de hele dag niet gezien.

Het fietspad kan ermee door al is het nog wel glibberig op sommige stukken
Steeds minder sneeuw
Eindhoven gehaald, al moest ik hier nog wel 10 km fietsen

De terugweg


Na een uitgebreide lunch met Raymond en nog even gezellig napraten ging ik weer op pad. Aangezien er weinig sneeuw meer lag dacht ik dat omdat het nog licht was ik wel het eerste deel wat vakjes kon gaan vullen. Ik had daar ook een route voor klaargezet. Die ongeveer 10 km langer was dan de strooiroute. Het eerste deel ging vlot en  tot aan Uden had ik al snel een aantal vakjes gevuld.

Beetje mistig maar de sneeuw is weg



Net na Uden op een godverlaten landweg waar het pikke donker was ging ik steeds zwaarder rijden. Ik hoopte dat ik het fout had en dat dit een klein heuveltje was. Maar helaas het was een lekke band. En dan ook net de verkeerde waar ik geen reserve buitenband van bij me heb. Dus alles uit Kanjer en op zn kant. Binnenband eruit. Kijken waar ie lekt. In de buitenband geen spoor te vinden. Lastig met ijskoude handen in het pikke donker.

Daar ligt ie dan 

Dus toch maar de ANWB gebeld. Die zouden er binnen 45 minuten zijn. Uiteindelijk ben ik maar even in Kanjer gaan zitten om niet al te veel af te koelen. De ANWB had gelukkig heel goede verlichting en een compressor, dus de band werd droog geblazen. En jawel, er zat een stuk glas in. Hij zou ook gelijk de binnenband wel even plakken. Nou, dat ging dus niet, vanwege de kou en er zaten meerdere gaten in. Dus dan de reserve buitenband er maar op.

Stukje glas gevonden
Kijk dat helpt wel een beetje
Mijn Camera ziet meer dasn dat ik zie!


Ik had al mijn twijfels of die niet zou lekken. Op de terugweg maar de safety route gepakt. Langs de grote weg met verlichting. En toen ik uiteindelijk terug in Nijmegen was bleek mijn achterband alweer zacht. Ondanks de lekke banden op de terugweg heb ik toch sneller  gefietst.


Weer in Dukenburg!