woensdag 12 september 2018

Het is gelukt 600 km klimmen en dalen

Voorbereidingen


Zoals ik had al laten weten logeerde Kanjer in Hengelo. En daardoor kon ik dinsdag t/m donderdag niet met hem fietsen. Donderdag werd ik weer wakker met pijn in mijn nek en schouders. Dit had ik ook gehad voor het weekend toen ik een paar dagen rust genomen had. En fietsen met Kanjer had dat grotendeels weer verholpen. Dus ik hoopte maar dat dat nu ook weer zo zou zijn tijdens de 600 km. Omdat ik donderdag zo'n last had wilde ik toch wel wat verlichting en ik bedacht om eerst een kort stukje rustig te fietsen op de trike. Daarna nog geprobeerd of wandelen hielp, allemaal wel een beetje maar ik zou er veel te veel inspanning voor moeten doen om de pijn helemaal weg te krijgen en ik wilde juist rust. Dus tussendemiddag besloten om te gaan zwemmen. En dat hielp aardig. Heb lekker 1,5 km in het zwembad gezwommen. afwisselend op de rug en schoolslag. Op de rug ging het beter. Dus de laatste baantjes alleen maar op de rug gezwommen. Toen ik terug thuis kwam was mijn nek in ieder geval weer ietwat draaibaar. Maar nog steeds een beetje pijnlijk.

Vrijdag werd ik door Ytsje luxe met de auto naar Hengelo gebracht. Vanaf daar ben ik met Kanjer via een kleine omweg voor een paar tegels naar Boekelo gereden. Een ritje van zo'n 12 km. Wel even fijn om te zien hoe het met mijn nek en schouders ging, maar het fietsen ging prima. Al bleef ik wel last hebben van pijn in mn nek.

Mijn vrienden op de fiets waren echt super lieve mensen! Ik kreeg een eigen slaapkamer. En er zou nog een fietser komen die ook mee reed wisten ze mij te vertellen. Maar ze wisten niet hoe laat hij zou aankomen.

Omdat ik nog pijn in mijn nek had ben ik een toeristische wandeling door Boekelo gaan maken en later nog even bij Gert langs geweest voor een route terug naar huis op mijn gps te zetten (die ik dus vergeten was in te laden).

Ik had zelf eten meegenomen en dat wilden mijn vrienden op de fiets wel even opwarmen voor me. Toen de andere fietser binnenkwam kon ik mooi nog even de bandenspanning checken en even kijken of alles goed was met Kanjer voor de start.

Daarna nog een tijd zitten praten met Peter. Hij is nieuw in het randonneren en vond het leuk om ervaringen uit te wisselen. Dus heb hem wat over mijn ervaringen met andere tochten verteld. Rond 10 uur ben ik naar bed gegaan en uiteindelijk heb ik wel een uurtje of 6 geslapen. Maar kon eerst niet goed in slaap komen vanwege mijn nek die nog steeds stijf was.


De start


Nadat ik alles in Kanjer had gelegd wat ik mee wilde nemen ging ik richting de start. De rest van de spullen mocht ik gewoon bij mijn vrienden op de fiets adres achterlaten. Ook wel heel fijn. Bij de start trof ik Johannes aan, die was helemaal uit Limburg komen fietsen om mij uit te zwaaien! Heel tof! Ik had de dag ervoor mijn start kaart al gekregen, maar ging toch nog even naar binnen voor een kopje thee. Daar kwam ik Jos en Eugene tegen en ook Mark Keizer was van de partij. Dus nog een aantal bekende velomobielrijders voor mij. Dat bood perspectief om misschien samen 's nachts te kunnen rijden. Ook kwam Bart mij uitzwaaien en had hij nog een topachterlicht voor mijn fiets bij zich (ik was mijn reserve achterlichtjes voor op de spiegels vergeten namelijk). Na nog een paar mooie kiekjes en een lange toespraak van de organisator mochten we dan eindelijk vertrekken.

De DF van Mark

De Quest van Eugene
Jos met zijn Quest XS
Peter fris aan de start
Johannes vanuit Broekhuizen (L)
Peter en ik bij de start

Gelijk goed op weg


Ik reed redelijk vooraan mee met de wielrenners en zag al snel geen velomobielrijders meer in mijn spiegels. Ik reed lekker en de vaart zat er goed in. Na een paar kilometer kwam Jos mij inhalen en zag ik Eugene nog een keer in de spiegels. Toen ik eenmaal een grote groep wielrenners voorbij was ging ik als een speer. Ik hoefde er nauwelijks wat voor te doen. Er bleef 1 wielrenner bij mij hangen maar voor de rest zag ik niets voor of achter mij rijden. In Duitsland kwam  Mark mij op de weg inhalen. En toen maar besloten om de rest in Duitsland zo veel mogelijk op de weg te gaan rijden. Te druk op het fietspad (2 richtingverkeer, maar niet zo breed). Mark reed door en bij de eerste controle reed ik weer eerder weg dan hem. Daarna reed ik eigenlijk weer een heel stuk alleen, maar ik vond het wel prima zo. Zo af en toe kwamen er wielrenners langs, maar die liet ik lekker gaan, ik had mijn tempo gevonden.

tussen de wielrenners op het fietspad
Mark komt voorbij
Die hebben allemaal een ViS ;-)
Eerste stempel




Bij de 2e controle kocht ik wat om een bewijs te hebben dat ik daarlangs geweest was. Drinken met koolzuur, want veel anders hebben ze blijkbaar niet in Duitsland, dat had ik moeten weten, want dat was met die skate evenementen in de Hessen ook altijd een probleem voor mij. Maar goed, ik dronk het flesje toch maar leeg. En onderweg boerde ik de lucht er wel weer uit. De eerst 150 km zaten erop in iets meer dan 6 uur, dus dat was erg snel!

2e stempel

Het echte klimwerk begint


Hierna zouden de heuvels komen. Ik maakte mijn eerste echte stop (zonder controle) bij de eerste serieuze klim. Ten eerste begon mijn gps te zeuren dat hij honger had, dus die legde ik aan de oplader. En ik moest ook super nodig plassen blijkbaar. Daarna even een boterham gegeten. En toen weer op weg gegaan. Mijn klimtempo lag ongeveer op 7 km/h soms kon ik 8 of 9 km/h.

mooi weer, de benen zijn nog goed!

Peter en Carl halen mijn in op de eerste helling
Dit is ongeveer het uitzicht voor de komende uren.....
Met deze snelheid

Ik hoopte maar dat ik ook nog wat afdalingen kreeg tussen hier en de controle in Winterberg anders zou het wel heel lang gaan duren! En ja, op een gegeven moment kwam de eerste afdaling, maar die was zo steil dat ik mijn fiets veel te hard vond gaan. Maar mijn wielen blokkeerden ook vrij snel omdat mijn remmen nu vrij scherp afgesteld stonden. Dus ik was blij om heel aan te komen in het dal. Daarna weer heuvelop, en ja hoor, ik was vergeten om mijn waterzak na te kijken, hij was leeg. En ik was al een kilometer omhoog. Gelukkig kwamen er wat wielrenners voorbij die even later een pauze namen langs de kant van de weg. Ik vroeg hen of ze nog een beetje water over hadden zodat ik tot Winterberg kon halen. Ik kreeg een liter water van de man op de foto hieronder! Bedankt!


De linker is mijn held!

De eerste dip


Het klimmen naar Winterberg viel me zwaar en daarbij liep ook nog eens 2x mijn ketting eraf  bij het schakelen naar mijn grote blad voor de afdalingen. Gelukkig heb ik open voetgaten en lag hij er zo weer op. Omdat het klimmen zo langzaam ging toch maar op het fietspad gaan rijden, en dan kon ik nog prima even praten met mijn app groep. Die begonnen mij enthousiast aan te moedigen. Uiteindelijk kwam ik na op de laatste klim nog een keer kort gestopt te zijn om iets na half 9 aan in Winterberg. Ik had dus ongeveer 5,5 uur gedaan over 81 km. Volgens menigeen zou de etappe van Winterberg naar Fritzlar veel zwaarder zijn. En omdat ik stuk zat en mijn apparaten ook wat voeding konden gebruiken heb ik in Winterberg een lange pauze genomen van 1,5 uur.

niet meer zo helder

Samen de nacht in


Ondertussen kwam Mark ook binnen samen met nog een DF rijder. We hebben gezellig samen gegeten, even praten was ook wat ik nodig had blijkbaar na zo'n lang stuk alleen fietsen. De DF rijder heette Ingo en kwam uit Münster. Hij had nog niet veel DF kilometers gemaakt. We besloten om met zijn drieen de nacht in te gaan, maar Ingo wilde in eerste instantie nog even langer pauze houden. Mark en ik vertrokken en na een paar kilometer reden we even een verkeerde weg in, met omdraaien liep bij Mark de ketting eraf wat betekende dat de fiets geopereerd moest worden. Deksel eraf schroeven, handschoentjes aan achterwiel optillen, ketting erop leggen en deksel er weer op schroeven. Dat is heel wat meer werk dan bij Kanjer dacht ik meteen. Dit lijkt me al een goede reden om geen DF te nemen voor PBP!

Mark is zijn fiets weer dicht aan het knutselen

Übening macht Meister


Zoals mijn viool leraar altijd zei. En inderdaad, toen we klaar waren konden we de eerste lange afdaling in, deze liep heel goed, ik reed voorop en remde wel redelijk wat maar had wel het gevoel dat ik de fiets goed onder controle hield. Op de helft van de afdaling toch maar even telefoonnummer uitgewisseld met Mark die achter een stoplicht bleef hangen. Voor het geval dat een van ons pech kreeg dat we elkaar konden bellen. Ook gelijk even naar de organisatie geappt dat alles nog goed ging en dat we de "snelste" afdaling gehad hadden in het donker. Na nog een 10 tal kilometer dalen mochten we dan weer omhoog. Ik moet zeggen dat het klimmen mij nu veel beter af ging. Het helpt misschien ook wel dat ik nu iemand in de spiegels had die net iets langzamer ging en dat ik niet constant werd ingehaald door racefietsers ;-). Die waren of nog in Winterberg of mij allemaal al voorbij. Op een gegeven moment kwamen er toch nog meer lichtjes bij en bleek dat Ingo ons toch achterop gereden was. De afwisseling tussen klimmen en dalen ging ook stukken beter nu. Ik begon het dalen echt super leuk te vinden zelfs. Dit stuk was ik echt in mijn element. Na 4,5 uur onderweg met nog 1x ketting pech van Mark kwamen we aan in Fritzlar.

's nachts rijden...
het zicht is net voldoende, zolang je geen tegenlichters hebt!

Met 4 velomobielen verder


Daar was Jos, die net uit zijn slaapzak kroop. Hij had mijn idee gepikt om in Fritzlar te gaan slapen. Inmiddels merkte ik wel dat ik een beetje moest vechten tegen de slaap. Toen we besloten om met zn vieren verder te rijden en Mark nog even bezig was met zijn fiets, moest ik echt moeite doen om niet in slaap te vallen. Maar nadat ik weer aan het fietsen was ging dat gelukkig snel over. Ik ging het grootste deel voorop zodat Jos kon zien wat voor tempo we reden. Op een gegeven moment zei hij dat ik echt als een bezetene aan het rijden was. Terwijl het voor mij niet zo voelde. Wel probeerde ik mijn traptempo lekker hoog te houden en daardoor ook mijn hartslag zodat ik niet zo snel slaperig werd. Misschien dat het daaraan lag. De heuvels werden gelukkig wat minder zwaar dit stuk en dat hielp ook wel. Lekker afdalen en dan de helft van de volgende heuvel alweer kunnen halen vaak. De 50 km tikten daardoor ook zo weg, ondanks dat ik en Mark allebei een keer de ketting eraf hadden. En na 3 uurtjes stonden we in Rhoden bij de MC Donalds.

Nog "maar" 234 km

Even de ogen dicht


Nu had ik echt even rust nodig. Jos bood mij zijn slaapzak aan en ik heb daar een kwartiertje in gelegen, achteraf net niet genoeg, want ik had onderweg nog 1x nodig om even de ogen dicht te doen. Tegen dat het licht begon te worden vertrokken we weer.

De laatste steile hellingen


De laatste serieuze klimmen waren echt super zwaar. En op een gegeven moment besloot ik gewoon dat dat dan maar zo was. En toen eigenlijk heel gemoedelijk omhoog gaan fietsen, zij aan zij met Jos gebabbeld over randonneren. Hij vertelde mij dat er volgend jaar mei  een 1600 km tocht (met tijdsbeperking) door Nederland georganiseerd werd. Dus ga binnenkort wel eens opzoeken hoe wat waar daarover. Lijkt me op zich best leuk. Toen we boven kwamen stonden Mark en Ingo al geduldig te wachten. Ik stapte even uit om mijn benen te strekken. Merkte ook dat mijn evenwicht wat minder was en dat ik best heel moe was, niet van het fietsen, maar meer van het niet slapen.

Nog een dipje


Toen we weer verder reden gingen Jos en Ingo er na niet al te lange tijd vandoor. En Mark bleef bij mij hangen. Bij mij was de vut eruit. En na nog even doorfietsen gaf ik aan Mark aan dat ik toch nog even de ogen dicht moest. Hij ging een stukje verderop met het thuisfront bellen. En na een paar minuten kon ik gelukkig weer verder. Bij de volgende controle kwamen we de ontsnappers nog tegen. Mooi dat er dan zo 2 groepjes ontstaan zodat niemand alleen rijdt. Al had ik het niet echt een probleem gevonden om alleen te rijden. Het is toch leuk als je samen iets uitrijdt. Na wat eten en een kop thee en mijn waterzak gevuld te hebben konden we weer door. We begonnen aan de laatste 140 km.

De laatste loodjes


Veel wind op kop, dus heel blij dat ik niet op een racefiets zat nu. Ook nog wat klimmetjes, die nog behoorlijk pijn in de benen deden. Ik was erachter gekomen dat ik maagzuur had dat naar boven kwam en daardoor waarschijnlijk al een tijdje zonder voedselopname reed. Gelukkig rij ik op reserves nog heel goed. Alleen niet meer de 30 km/h die ik hier had willen rijden. Maar dat lag waarschijnlijk ook deels aan de tegenwind. Wat op zich niet erg was, het tempo wat ik reed was redelijk constant, zolang Mark achter mij reed. Als hij voor mij ging rijden raakte ik dat op de een of andere manier weer kwijt. Maar ik herken mezelf hier wel in hoor, dat heb ik altijd gehad. Voorop rijd ik beter dan achteraan. Dus maar zoveel mogelijk voorop gereden.

in Buldern na 525 km

Derde of vierde adem gevonden en de finish met vlag en wimpel gehaald!


In Buldern hadden we de laatste stop, een vrije controle bij een ijssalon. Allebei een ijsje genomen en dit hielp voor mijn maag. Dus toen we weer op pad gingen voor de laatste 75 km kon ik weer aardig doorrijden. Dat was wel lekker. Maar elke viaduct of stukje omhoog was echt te veel merkte ik wel. Dus de power zat voornamelijk tussen mijn oren en niet echt in mijn benen. Wel conditie maar minder kracht. Uiteindelijk kwamen we om tien voor zeven aan in Boekelo. Mijn snelste 600 km brevet ooit! We hadden er 33 uur en 50 minuten over gedaan. Trots op mezelf en ook op Mark die hierna nog eventjes naar ter Apel ging fietsen, waar hij zaterdagochtend ook vandaan vertrok! Wat een bikkel. Ik maakte nog een extra rondje door het dorp om de 600 vol te maken, mijn garmin zei dat het precies 600 was, maar Strava was weer spelbreker door te zeggen dat het 10 meter minder was. Nou ja, so be it.

Wel mooi, ook het weer is prima de laatste etappe wordt het zelfs echt warm in de fiets

Gehaald!

Vrienden op de fiets


Terug bij Vrienden op de Fiets eerst lekker gedoucht, daarna gegeten en toen als een blok in slaap gevallen. Ik dacht nog even wakker te worden na een uurtje, maar dat is niet gebeurt. Rond half 5 werd ik wakker en toen bleek Peter ook wakker te zijn. Dus zijn we samen gaan ontbijten en bijkletsen van de belevenissen de afgelopen 600 km. Was erg leuk. Na 1,5 uur nog even gaan rusten en rond half 9 weer eruit om mijn spullen in te pakken en nog wat te eten. Ik had met Peter afgesproken om samen naar Doesburg terug te fietsen, zodat ik vanaf daar dan door naar Nijmegen kon. En om 10 uur reden we weg bij onze super vrienden op de fiets! Super bedankt voor alles, en ik kom zeker nog eens als ik in Boekelo moet starten.

Vertrek bij Vrienden op de Fiets samen met Peter

Achteraf


Had ik meer moeten genieten van deze tocht. Waarom moest ik per se voor het donker binnen zijn? Ja, ok, het is misschien iets minder vermoeiend, maar dat is dan maar de vraag. Omdat ik nu zonder slapen gereden heb. Heb aan de ene kant wel genoten, maar had niet de "energie" om meer om mij heen te kijken en te genieten van al dat moois, en dus heb ik ook veel minder foto's gemaakt dan ik normaal doe. Uiteindelijk heb ik maandag 110 km terug gereden in 5 etappes en daar heb ik wel van genoten! Dinsdag kreeg ik een terugslag in concentratie, waarschijnlijk door slaapgebrek. Heb 's middags een uurtje gelegen en ben 's avonds gaan fietsen zodat ik vannacht beter kon slapen. Vandaag gaat het een stuk beter met me. En heb ik dus eindelijk mijn verslag kunnen schrijven.

maandag 10 september 6.39 uur

dinsdag 11 september 2018

Kanjer heeft 50.000 km op de teller

Stiekeme uitstapjes van Kanjer


Ik ben erachter dat ik niet de enige ben die vreemgaat. Ook Kanjer blijkt meer kilometers te maken dan ik geregistreerd heb met mijn gps. Hij heeft warempel de 50.000 gehaald waar ik zelf nog maar 48.500 geregistreerd met hem heb gereden. Maar daarom ben ik niet minder trots op hem! Op naar de 60.000!

Gefeliciteerd Kanjer!

woensdag 5 september 2018

Kanjer gaat uit logeren na een rondje met LOL en de laatste operatie voor de 600

Training


Ik dacht in eerste instantie dat ik zondag niet meer zoveel kilometers moest fietsen, maar volgens mijn Stravistix zou ik dan te lang rust nemen, waardoor mijn conditie te ver omlaag zou gaan. Dus dat betekende dat ik zondag nog lekker een lange rit kon rijden en het hele rondje met LOL mee kon doen. Het doel was om van Lobith naar Twente te fietsen. Ik had een paar dagen eerder gevraagd aan Bart of mijn fiets daar kon staan deze week, zodat ik uitgerust zou kunnen starten voor het 600 km brevet in Boekelo. Omdat ik toch wat meer moest trainen zijn we daarom toch gewoon het hele rondje meegereden met LOL, en op de weg naar Hengelo hebben we nog fanatiek tegeltjes gereden.  's Avonds nog eens gekeken naar mijn conditie en tot de conclusie gekomen dat ik maandag ook nog wel een snelheidstraining kon hebben. Dit zou dan ook mijn laatste training met Kanjer zijn. Dus vanaf Hengelo naar Lattrop de kortste en snelste route. En terug een tegelrondje uitgestippeld op Strava. Bart vond dit ook super leuk. Net een soort minesweeper met de fiets, hahaha. Die vergelijking had mijn nicht ook al eens gemaakt. Als het goed is mag ik nu de hele week goed uitrusten en sta ik topfit aan de start van mijn 600 km brevet zaterdag. 


Rondje Laren met LOL 


Ik was zaterdag al naar mijn ouders in Lobith gefietst, dus kon zondagochtend relaxt om half 8 vertrekken en was rond 9 uur al in Zutphen. Daar aangekomen zaten er al wat LOLlers op het terras. Ik ging met 2 kaartjes rond voor Lief en Leed en verder werd er over vanalles gezellig gekletst. Iets na half 10 vertrokken we met 16 ligfietsers richting Laren. Tonnie had de route al doorgestuurd en aangezien ik die in mijn gps had vroeg Tonnie mij om voorop te rijden zodat hij de achterhoede in de gaten kon houden. Dus zo gezegd zo gedaan. Het werd een relax ritje. Ik hield de groep wat in de gaten via mijn spiegels als ik harder dan de voorgeschreven 25 km/h reed maar dat ging allemaal nog best soepel. In Laren wist Marc het juiste terrasje te vinden en trakteerden Pieter Jan en Marc, omdat de een jarig was en de ander ook in deze maand. Na deze goed gevulde pauze gingen we weer verder op pad om met een mooie boog terug richting Zutphen te rijden. Guido was de eerste afhaker gelijk in Laren en tegen de tijd dat we Zutphen in reden waren we een groot deel van de groep kwijt. Met nog een rondje over de binnenring van Zutphen  om weer  terug te keren hielden de Twentenaren en ik langs de Lochemseweg een korte lunch en plaspauze.

Mooi Zonsopgang met mist op het water
Vanaf de start met LOL, er was weer Kermis op de Houtmarkt
De gedeukte Strada van Bart, misschien moet je je laten sponsoren door Duktape ;-).
Het uitzicht op een ontsnapte ligfietser, je moet als voorrijder alles goed in de gaten houden
De kilometerteller zegt 49000 mijn teller met de GPS staat zo'n 1500 km lager
Op het terras in Laren
Zullen we eens vertrekken?
Chaotische plaspauze

Tegeltjes rijden naar Hengelo


Hierna splitsten ook de QuattroVelo's zich van de Strada's en reed ik met Bart via een tegeltjesroute naar Hengelo. Onderweg kwamen we nog een mooi zandpad tegen en een zandpadoprit van een brug met haaksebocht. Maar voor de rest was de route wel redelijk te doen met F Lites. Volgens mij stuiterde Bart met zijn Greenguards wel een beetje uit zijn fiets op sommige stukken. Toen we bijna in Hengelo waren bleek dat ik bijna 100 mijl had gereden. En bij 100 mijl krijg ik een badge op Strava. Dus we keken nog even naar mijn tegeltjes kaart en ja hoor, er was nog wel een tegeltje dat we zouden kunnen rijden zodat we aan de 161 km zouden komen. Uiteindelijk hebben we 176 km gereden, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn tegeltjes reikten in ieder geval nu al tot aan Borne!

De Quattrovelo's vertrekken op weg naar Twente
Tegeltjes rijden met mooi weer is geen straf
Met Bart in de achtervolging, hij vond de tegeltjes route ook erg leuk, ondanks de spannende momenten met de onverharde stukken
Een familie kijkt toe vanaf het weiland

Het laatste stuk gaat Bart voorop. 


Tegeltjes tot aan Borne!


Twentse Gastvrijheid


Ik had vrijdag aan Bart gevraagd of ik mijn velomobiel daar een paar dagen kon stallen en of het toevallig ook mogelijk was om te blijven slapen zondag op maandag. Hij antwoordde al vrij snel dat dat wel kon. En toen we aankwamen om 17 uur had Drika binnen no time een speciaal voor mij gemaakte veganistische salade gemaakt. Was echt heerlijk. Na zo'n lange tocht slaap ik ook altijd super goed. En de volgende ochtend kreeg ik een sleutel mee voor als er niemand thuis was als ik terug kwam.

Onderhoud bij Peter


Rond 10 uur kwam ik bij Peter aan en nadat we hadden geconcludeert dat het geluid wat ik onderweg had ervaren door mijn bagage kwam gingen we eerste even thee drinken. Hierna konden we aan de slag. Aangezien ik onderweg last had gehad van trillingen in mijn stuur, wat ik dacht dat uit mijn voorwiel kwam, ging Peter eerst even de sporing nakijken. Ik bleek 2 mm toespoor te hebben, dit was te veel. Maar na een aantal keren verstellen wilde het nog steeds niet lukken om het goed te krijgen. Dan toch maar even op de bank met de fiets. En er bleek inderdaad iets niet goed te zijn. Nadat het kogelkopje vervangen was ging het een stuk beter. Ik kon met mijn demperpompje de rissedemper die ik van Johan Vollenbroek had ook niet oppompen. En wilde aan Peter vragen waardoor dit kwam. Hij had nog een oude demper uit een Quest liggen en die kon ik zonder problemen oppompen. Nadat we mijn demper er toch maar uit hadden gehaald bleek het palletje in het ventiel veel te diep te liggen. Hierna Wim Schermer opgebeld. En hij bevestigde dat dit dus normaal inderdaad een stuk minder diep ligt. Dus dat dit niet goed ging kwam doordat mijn pompje het ventiel niet kon opendrukken. Gelukkig konden we het ventiel van de oude demper die Peter had liggen overzetten. En nu gaat dat dus wel weer. Wim stuurt een nieuw ventiel naar Peter op die hij dan voor de andere demper kan gebruiken weer. Hierna was het tijd om te lunchen. 's Middags zou Peter mijn kleinste ovaal blad vervangen voor een nog kleinere. Ivm het vele klimwerk in Duitsland op de 600 km vond ik dit wel een prettig gevoel dat dit net weer een stapje lichter trapt. Peter heeft ook gelijk de ovalen weer opnieuw afgesteld aangezien ik mijn trapas verzet heb en mijn pedaallengte veranderd is van 170mm naar 155mm. Voor vertrek nog even thee gedronken en een boterham gegeten.

Peter is bezig met het goed afstellen van de sporing van Kanjer

Glooiende vakjes rijden naar Hengelo


Op de terugweg nog een ommetje gemaakt voor wat vakjes te rijden. En ik moet zeggen dat het een mooie route was, maar 1x kon ik er  niet door en moest ik op een zandpad omkeren, maar de rest van de wegen was eigenlijk perfect. Echt van genoten, ook mooie klimmen (niet te steil) en lange afdalingen erbij. In Hengelo had ik nog een wegopbreking maar met een beetje omrijden kwam ik er uiteindelijk langs en na in totaal 85 km met gemiddeld 26 km/h kwam ik tevreden aan in Hengelo. Mijn max cluster is ook weer flink uitgebreid.

Onverharde weg

Die uiteindelijk bij een slagboom uitkomt, dus omdraaien, perfect plek voor een plaspauze

Tegeltjes tot aan Lage (net over de grens in Duitsland in de buurt van Lattrop)

Nog meer Twentse Gastvrijheid


Het was inmiddels al tegen 6en toen ik terug was bij Bart en Drika. En ik kon zo aanschuiven. Aangezien het best een inspannende dag was geweest even gekeken of ik eventueel de volgende dag terug naar huis kon gaan en dat kon in mijn planning en bij Bart en Drika kon ik ook gewoon nog een nacht extra blijven slapen. Echt heel fijn! 's Avonds heb ik Bart nog geholpen met de O ringen die ik had meegenomen om zijn ketting tandwiel te krijgen. En nog een paar boeken gekaft voor zijn zoon. Erg leuk dat ik gewoon een beetje werd opgenomen in de familie. De volgende ochtend ben ik na 9 uur met de trein terug naar Arnhem gereisd waar mijn moeder me heeft opgepikt, omdat die bij mij op bezoek zou komen en Arnhem redelijk op de route ligt.

Huiskat Jack

Kanjer logeert in Hengelo


Zoals je al hebt bedacht heb ik Kanjer niet meegenomen in de trein. Maar hij logeert een paar dagen in Hengelo, zodat ik vrijdag niet 100 km hoef te fietsen naar Boekelo. Aangezien ik het wel fijn vond dat ik zelfstandig kon reizen van en naar de plek waar hij staat, is dit in dat opzicht de beste lokatie. Al staat ie wel buiten. Hopelijk neemt ie mij dat niet al te kwalijk. En gelukkig is het de laatste dagen in het oosten vrijwel droog geweest uitgezonderd de nacht van maandag op dinsdag.


Daar staat ie dan voor een paar dagen. Ik gok dat regendruppels inmiddels wel zijn opgedroogd.

dinsdag 28 augustus 2018

Trainingen, onderhoud en Fietsvierdaagse

Minder sociaal, beter getraint


De afgelopen weken een hoop getraind en ik moet zeggen dat het allemaal best goed uitpakt. Ik voel me fit en kan een goed ritme vinden tussen rust en inspanning. Wel betekent dit dat ik soms keuzes moet maken die wat minder sociaal zijn. Normaal gezien wil ik namelijk toch graag overal bij zijn als het om sociale dingen gaat. Maar aangezien ik nog herstellende ben en ik ook graag wil trainen gaat dat gewoon (nog) niet. Ik weet uit ervaring ook dat een voorbereiding + randonneursseizoen lastig samen gaat met alle andere dingen. Hierdoor heb ik toentertijd met de 1400 zelfs mijn transitie een paar maanden uitgesteld. Daar heb ik overigens geen spijt van gekregen. Ik ben heel blij dat ik de DCT wel gereden heb en daarna tijd heb genomen voor mijn transitie. 


Of socialer en minder goed getraint


Tijd voor mijn transitie betekende ook 2 jaar niet randonneren. Nou ja, geen echte lange afstanden dan. 200 en 300 km gaat altijd wel als ik een beetje train. En dat is ook een fijn nivo om te behouden mocht ik eens wat verder weg ergens heen moeten, kan ik dat mooi op de fiets blijven doen. Maar dan wel met een "sociale activiteit" tussendoor. 

Keuzes


Ik kies dus nu voor 6 weken training voor een 600 km uit te kunnen rijden. En wat ik daartussen nog sociaal kan doen zonder mijn training te verstoren dat doe ik. Maar mijn trainingen hebben wel voorrang hierop. Dus als ik moet trainen of rusten zodat ik daardoor iets niet sociaal kan doen, dan is dat zo. Gelukkig ben ik heel goed in dit soort dingen organiseren en kan ik nog een hele hoop wel doen. Ik zeg wel alvast sorry tegen de mensen die zich nu gepasseerd gaan voelen omdat ik niet voor hun kies in deze periode en soms wel voor andere sociale dingen. Dit is dus niet omdat ik dat niet wil, maar omdat die andere dingen dus wel in te passen vielen met mijn schema en dat andere helaas niet.


300 km training ging goed!


Na de 200 12 augustus die behoorlijk veel impact had, viel de 300 km mij reuze mee. Het is gewoon ongeveer  elke 4 uur een 100tje aftellen. En zo had ik na 12:45 minuten (inclusief pauzes) 300 km gefietst. Met de hoogtemeters van de 600 erbij gerekend en dat het dan al een paar uurtjes donker is zal ik er waarschijnlijk wel een uurtje of misschien 2 langer over doen. Maar ik verwacht wel voor 12 uur 's nachts in Fritzlar te zijn (311 km). 

Nijmeegse Fiets4daagse  2018


Nou heb ik voor de fietsvierdaagse alle fietsroutes voorgereden en de gpx tracks gemaakt en daardoor mocht ik gratis meedoen. Maar aangezien ik aan een trainingsschema gebonden ben heb ik besloten om dan de eerste en laatste dag mee te doen. Daardoor had ik de vrijdag een rustdag en kon ik zaterdag naar Dronten op en neer voor nog een brood nodige onderhoudsbeurt. 

Fiets4daagse dag 1


De eerste dag begint altijd 's middags en toen ik weg wilde rijden bij mijn woning zag ik een heel nest van fietsers vanuit de tegenoverliggende flat vertrekken in mooi grijze pakjes. Ze riepen naar mij, "ook fietsvierdaagse"? En ik antwoordde ja. Ik was uiteraard net wat eerder bij de start en na mijn spullen opgehaald te hebben moest ik nog wachten tot mijn medefietsers er waren. In de tussentijd gelijk kennis gemaakt met mijn buren. En een mooie startfoto gemaakt van ze.

Kim en John

De hele familie

Rond kwart over 3 waren ook Naomi en Raymond aanwezig, de rest van de fietsers die ik kende waren inmiddels allemaal vertrokken. Naomi fietste vandaag op mijn trike. En daarvan stond blijkbaar de neuspijp wat scheef. Dus die door Raymond even recht laten zetten bij de reparatie wagen. En om half 4 reden we. Het was redelijk rustig op de route omdat we iets later waren vertrokken. Wel een wegopbreking na een paar 100 meter al, maar we konden gelukkig over de stoep de weg bereiken waar we weer op de route kwamen.

Raymond bij de start
Op de dijk chillen
Staat je goed die trike Naomi



Eenmaal op de dijk konden we heerlijk chillen. Raymond wilde graag waar voor z'n geld dus bij de eerste superstop het kerkje van Persingen bekeken.

Kerkje met Kunstinhoud
Naomi en Raymond voor het kerkje



De 2e superstop was superdruk, dus die hebben we maar overgeslagen. Hierna was het een flink stuk rijden. Wel heel mooi landschap enzo.

Nog een echte fietsvierdaagse foto van Raymond ;-)

Nog een korte pauze tussendoor in Kranenburg, even een fotootje van Naomi gemaakt die langs fietste


En bij de 3e superstop hebben we met zn drieen op het terras gezeten. Om nog redelijk op tijd binnen te komen (voor het donker) zijn we daarna niet meer gestopt bij superstops. Het laatste deel zat heel wat klimwerk in maar ook mooie afdalingen. Ik haalde zelfs 63 km/h op de langste afdaling!

Foto bij het Afrikamuseum

Rond 20.00 uur waren we binnen en na nog even bij de finish te hebben gezeten zijn we met z'n drieen naar mijn huis gegaan. 

Toen Raymond en ik 's avonds wat gingen halen om te eten kwamen mijn buren net terug. Ze waren om half 9 gefinished en hadden ook een mooie fietsdag achter de rug.

binnen parkeren omdat het buiten wat spetterd bij de pizzatent

Uiteindelijk gingen Raymond en Naomi pas rond half 12 bij mij weg, omdat het toen pas weer droog was. De regen was wel mooi gevallen toen we allemaal binnen waren!

Naar Dronten voor onderhoud


Het was wel even vroeg opstaan op zaterdag. En toen ik in de fiets stapte regende het ook nog. Maar dat mocht de pret niet drukken voor mijn laatste lange training voor de 600 km. Vandaag ging ik naar Dronten om wat geluiden die ik hoorde weg te nemen. En sowieso ook een checkup te doen van een aantal dingen zodat ik veilig aan mijn 600 km kon beginnen. Na 3,5 uur fietsen hield de regen op. De eerste 2 uur reed ik gemiddeld maar 22 km/h. Maar dat bleek te liggen aan dat ik voornamelijk heuvelop reed, niet veel later had ik een paar lekker lange mooie afdalingen en uiteindelijk arriveerde ik na 4 uur en 15 minuten bij Velomobiel.nl, ik had op dat moment 105 km op de teller.

Regenweer
in de polder werd het ineens blauwe lucht en zonnig!


Leuke ontmoeting


Als je bij velomobiel.nl komt, kom je daar toch vaak weer bekenden tegen. Zo ook nu weer. Helen en Klaus waren er, want er was wat gebroken in Humprey (de Quattrovelo). Nadat alle Quattrovelo's en andere nieuwe velomobielen waren uitgeladen konden we wat gaan drinken met z'n allen.

Nieuwe fietsen aanvoer

Onderhoud


Na de pauze gingen Kanjer en Humprey allebei op de operatietafel.

Helen en Klaus zijn zeer geinteresseerd in hoe Humprey hersteld wordt

Theo ging bezig met Kanjer. Het eerste probleem wat ik had was dat ik het idee had dat er iets niet goed was in de buurt van de achteras, ook iets met stuiterend wiel en ghostshifting. Dit bleek allemaal hetzelfde te zijn, namelijk dat de achteras los zat.

schoonmaken en met loctite weer vastzetten




In eerste instantie dachten we dat daarmee ook het geluid verholpen zou zijn maar dat bleek met de testrit niet. Uiteindelijk bleek dat het toch het kettingtandwiel was en dat de rubbers na 4000 km al versleten waren. Daar moet ik dus beter op gaan letten. Ook de vering wat lager gezet zodat de ketting niet over de tunnel loopt. De remmen zijn weer afgesteld en ook de wielen er even af geweest. Toen zag Klaus dat mijn banden wel erg versleten waren. En dat was geen moment te vroeg, want het bleek dat er flinke scheuren in de rechterband zaten. Dus die heb ik maar achter gelaten en gelijk 2 nieuwe gocycles meegenomen. De linkerband kon nog wel verwisseld worden naar rechts en op links heb ik een reserveband gelegd die ik nog bij me had. Voor de 600 gaan er dus 2 nieuwe gocycles op en 2 reservebanden mee waarvan minsten 1 nieuwe. Moet even kijken wat de voorraad is. Als ik 2 nieuwe heb liggen gaan die beiden mee dus. Verder had ik nog problemen met een achterlicht dat niet goed meer deed. En die heeft Theo vervangen. Ook nog een extra binnenband voor achter meegenomen. Dan heb ik weer 1 helemaal nieuwe, hopelijk niet nodig, maar je weet maar nooit. 

Terug naar Nijmegen


In de tussentijd hebben we ook nog een keer geluncht en was het alweer half 3 voor ik vertrok. De stilte in mijn fiets was oorverdovend! Ik was inmiddels zo gewend aan het geluid dat ik nu pas opmerkte hoe erg dat was geweest! Ondanks dat ik nog wat zware buien heb gehad heb ik echt een heerlijke terugrit gehad. Uiteindelijk was ik rond kwart voor 8 terug. Na douchen en macaroni eten lag ik niet heel veel later te pitten.

Het voelt echt heerlijk om weer met zo'n stille fiets te rijden
En toen draaiden ze boven de kraan open (in Wageningen)
Levert ook weer mooie plaatjes op
Bijna thuis

Fiets4daagse dag 4


Zondag was dan de 4e dag van de fietsvierdaagse. Een uitrijrit voor mij. En ik had mijn buren laten weten dat ik wel zin had om met hen mee te fietsen. In eerste instantie dacht ik eraan om met de trike te gaan, maar mijn hoofd was zo'n chaos doordat ik mijn huissleutels niet kon vinden dat ik maar met Kanjer ben gegaan. Daar had ik achteraf geen spijt van. Aangezien Kanjer veel relaxter rijdt dan de trike. En ik niet zeker weet of ik mezelf dan toch niet per ongeluk weer overbelast op zo'n dag. Ik was kwart over 9 bij de start. Nog even met Ed gepraat die zei dat Naomi en Yentl rond 10 uur zouden komen.

Even later kwamen mijn buren ook aanrijden. En nadat ze nog even langs de fietsservice waren geweest konden we vertrekken.

allereerste stukje creatieve route over het kazerne terrein
Nog in Nijmegen, ik was even vooruit gereden om een foto te maken

Het eerste stuk was door een bos waar ik niet goed kon inhalen. Dat is dan toch weer het nadeel van een velomobiel. Maar goed, toen de weg wat breder werd langs de hele kolonne geglipt en weg was ik. Ik liet me rustig uitrijden tot ik de goed zichtbare buren in de grijze pakjes weer in de spiegels zag, waarna een pittig klimmetje volgde en ik de meeste fietsers inhaalde, halverwege was er een controle en hebben we een korte pauze gehouden. Waarna we weer verder reden naar Plasmolen. Hier zouden we een stop houden. Maar blijkbaar lag die niet langs de route, want aangezien ik wat sneller afdaal was ik al bij de superstop toen ik een berichtje kreeg, "wij zijn bij clevers ijsje/koffie drinken in Plasmolen". Dus ik weer terug (was maar 1 km) en meegedaan met thee en appelgebak (ja dat is niet veganistisch, daar zal ik na de 600 uitleg over geven).

Terrasje met de buren

Na het terrasje de km naar de superstop afgelegd, dit was bij het Golfhuisje. En hier hebben we met z'n allen gemidgetgolft. Dat was echt heel lang geleden voor mij. Maar ik heb ervan genoten en de rest ook.  Uiteindelijk vertrokken we best laat, en daarom moest er even doorgefietst worden. Ik kende de route goed, dus kon mooi voorop rijden en in no time waren we in Ottersum.

Even het gas erop. Iedereen kon het goed bijhouden zo te zien

Bij de scanstop daar kwamen we Ed, Gerard, Naomi en Yentl tegen. Die fietsten ongeveer dezelfde snelheid. Dus met z'n allen vertrokken naar onze volgende stop in Cuijk. Hier hadden mijn buren geregeld dat "Opa en Oma" met de camper langs het water bij het pontje stonden met wat versnaperingen. Helaas was de muziek op het pontje gestopt. Maar dat mocht de pret niet drukken. Na een tijdje zag ik aan de overkant Koen staan die naar Oeffelt terug ging. Dus nog even met Koen gepraat toen hij aan de Cuijkse kant was.

Koen op weg naar huis

En ook nog even naar Ed's groepje gezwaaid toen die voorbij reden.

Groepje Yentl, Naomi, Gerard en Ed

Om niet al te laat bij de finish te komen werd uiteindelijk maar besloten om de volgende pont te pakken. En na nog wat mooie stadse kilometers waren we weer terug bij de Kazerne. Hier kregen mijn buren een omhang medaille en ik een opspeld medaille. Heel erg leuk dat ik hieraan mee mocht doen! Ik voel me echt welkom bij jullie, super bedankt voor deze rit buurtjes! Na een fijne afsluiting op het terras weer terug naar huis gereden. 


Een mooie afsluiter


Thuis gekomen was ik bekaf. Gelukkig vond ik snel mijn sleutels en toen bedacht ik me dat ik moest douchen, eten en slapen. Want ik wilde morgenochtend de 1200 vanuit Merselo gaan uitzwaaien. En die zouden om 5 uur starten. Dat betekende dat ik rond kwart over 1 moest opstaan vannacht. 


Nachttraining naar Merselo


Wonder boven wonder was ik om 1 uur uit mezelf wakker. Ik keek op buienradar of ik een smoes had om niet te gaan. Maar die was er volgens buienradar niet. Toen ik uiteindelijk om 2 uur buiten stond regende het toch. Maar goed, toen was ik er al klaar voor. Om kwart over 2 reed ik weg. Ik kan niet zien hoe hard ik precies rijd als het donker is. Alleen als ik onder een lantaarnpaal doorrijd kan ik even spieken. Maar de rij snelheid in het donker viel wat tegen. Dit zal ook te maken hebben gehad met de constante motregen die viel. Maar goed, uiteindelijk kwam ik na 2 uur fietsen aan met een gemiddelde snelheid van onder de 22 km/h.

das donker....

Uitzwaaien 1200 Merselo - Verona


Ze waren net de Quest van Peter aan het buiten zetten, dus ik kwam als geroepen want ze wisten echt niet hoe het ding werkte. Dus ik heb ook even gezorgd dat zijn dekje erop zat enzo. Zodat ie niet met nattigheid in de fiets moest starten. Ik kreeg binnen thee aangeboden en heb even met wat rijders gepraat. Jaap een fietsmaat van mij waar ik in 2010 een 1200 mee heb gereden (lowlands 1200) was er ook bij als begeleider. En Jan van Osch de organisator heb ik ook even kort gesproken. Even later kwam Henk de Louw aan. Die ik al meer dan 2 jaar volg op Strava en waar ik ook af en toe eens langs rij als ik in de buurt van Gemert ben. Leuke mensen, met de 1400 ben ik hem ook regelmatig tegen gekomen, en ook zijn vrouw Antonita die met het busje hem begeleidde. Peter was er ook ruim op tijd. En 5 minuten voor de start werd er verzocht om naar de fietsen te gaan. Monique van Dam vond het best spannend. Maar volgens mij gaat dat helemaal goed komen Monique! Ik heb van de start dit filmpje gemaakt. Succes allemaal!






Peter is er klaar voor

Henk ziet er ook uitgeslapen uit!
Zet m op, als enige velomobielrijder!

Ontbijt met de crew


Na de start ging de Crew ontbijten en mocht ik meedoen. Was gezellig om nog even te kunnen kletsen. Ook de man van Monique was daar nog bij. Die kende ik nog niet, dus ook leuk om hem eens gezien te hebben. 


Terug naar Nijmegen vakjes vullen


Op de heenweg wilde ik niet het risico lopen te laat te komen. Maar ik dacht op de  terugweg kan ik wel wat vakjes vullen. Het jammere was wel dat deze vakjes in het donker minder aantrekkelijk waren en daar kwam ik na een paar kilometer achter toen mijn gps mij een onverhard pad het bos in stuurde.

Daar rij je dan, midden in het bos

Toch maar gedaan en na 3 km mul zand ploegen kwam ik weer op een verharde weg terecht. Was wel even een avontuurtje hahaha. Maar ach, je moet wat over hebben voor zo'n vakje. De rest waren wel verharde weg, en ook best een mooie route over wegen waar ik vaak nog nooit geweest was. Dus wel bijzonder. Tegen dat het lichter werd kwam ik op een bekende weg, en hier ben ik op de weg gaan rijden met een constante kruissnelheid van 35 km/h kwam mijn gemiddelde na de nachtrit ook weer wat op positieven. Uiteindelijk was ik om kwart over 8 thuis met een gemiddelde van 22,7 km/h, niet slecht met ook nog dat onverharde stuk erbij. Je weet natuurlijk nooit wat je tegenkomt onderweg.

Uiteindelijk was het soort van droog, maar echt lekker weer werd het niet 

Conclusie voor de 600 rit


Na een uurtje slapen was ik weer iets bijgetankt maar ik was wel flink uit mijn ritme. Ik denk dat ik voor de randonneurstochten zeker weer het ritme moet aanhouden om te slapen tot het licht wordt. Ik merkte ook dat het tot half 4 nog leuk is om op de weg te rijden en dat dat ook een voordeel heeft met hoe efficient je snelheid kunt houden. Daarna komt het "normale" leven weer op gang. Misschien van zaterdag op zondag dat dat iets later is. En in Duitsland mogen zondag geen vrachtauto's rijden, dus dat is wel een voordeel dan.

Ik moet zeker nog een "snelheids" training doen. En verder denk ik dat moet zorgen dat ik goed uitgerust aan de start sta, dus dat is de opgave voor de komende 1,5 week. 

Mijn idee is dus om in ieder geval wanneer ik ga slapen dat te doen totdat het licht wordt en ik moet minimaal over de helft zijn als ik ga slapen. En zoveel mogelijk kilometers tijdens de dag te maken, zodat ik minder in het donker hoef te rijden. Dus overdag niet veel stops. 's nachts mag ik slapen of minder snel opschieten, zolang ik van die rust overdag maar goed kan profiteren dan. Hopelijk ben ik zondag voor het donker binnen, dat lijkt me echt heerlijk. Maar ik heb me al eens eerder rijk gerekend aan een 600 km en we zullen zien hoe het uiteindelijk gaat. En of het mee of tegenvalt.