zondag 10 februari 2019

Een Ode aan de week van de Lekke Band

Naar Dronten met Kjeld


Normaal gesproken heb ik deze week als ik naar de oliebollentocht rijdt. Maar ik dacht er afgelopen jaar onderuit te kunnen komen. Nou, mooi niet dus. Het bleef niet bij de lekke achterband van vorige week vrijdag. De woensdag erna was het weer raak. Ik had wat langer rust gehad omdat ik (ik dacht door de kou) wat last van mijn linkervoet had gekregen tijdens de vrijdagrit. In eerste instantie lijkt alles goed te gaan op weg naar Dronten. Ik ontmoet Kjeld in Arnhem en samen rijden we over de veluwe. Totdat mijn route ineens over een onverhard pad loopt. Kjeld blijkt een leeglopertje te hebben, maar hij loopt niet zo hard leeg dus oppompen is voldoende. Hij zal in Dronten wel verder kijken. In Elburg bij  het tankstation wil ik het fietspad op draaien richting Dronten en het sturen gaat heel traag. Ik stop direct als ik op het fietspad sta en ja hoor, lekke linker  voorband. Aangezien het regent even onder de overkapping van de benzinepomp een reserve buiten en binnenband erop en binnen no time rijden we weer.

Om 6 uur vertrokken, gelukkig is het eerste stuk van de route goed verlicht
De kassen bij Huissen
Kjeld onderweg naar Dronten


Rond zonsopgang
Eerste lekke band


Onderhoud voor Kanjer en The Green Thing


In Dronten plak ik de binnenband en haal ik gelijk alle steentjes die ik kan vinden (naast degene die de lek veroorzaakt heeft) uit de band. Zodat deze weer kan gebruikt worden als ik weer lek rijd. Ondanks het oponthoud zijn we netjes om 11 uur geplande tijd in Dronten en is Kanjer ook snel op de operatie tafel. Ik heb last van trillingen in het stuur en de remmen happen meteen bij inknijpen. Theo haalt de speling uit het stuur en zet ook mijn wielen iets naar voren zodat mijn fiets wat makkelijker doorrolt. Nadeeltje is wel dat ik nu een grotere draaicirkel heb. Maar goed, als dat veel energie scheelt tijdens de geplande randonneurstochten is dat natuurlijk wel heel fijn. Verder zorgt hij dat de remmen weer goed werken door met een remtrommel op een boormachine de remklauwen weer gelijkmatig te maken. Ook even een nieuw touwtje aan de bel. Hierna is het lunchpauze. En na de lunchpauze mag Kjelds fiets nog even op de operatietafel.

Kanjer weer in orde The Green Thing op de operatietafel
Hij zal best sneller zijn, maar ik vind m gewoon niet mooi, ligt misschien ook aan de kleur


Van Dronten naar Lobith


Rond 14 uur rijden we beiden tevreden weg uit Dronten. Alleen heeft Kjeld zijn banden niet meer nagekeken en als we de veluwe op rijden is hij al helemaal kapot. Even later merk ik dat mijn fiets ook iets minder gang heeft, maar doordat hij nu sowieso trager stuurt weet ik niet zeker of ik nou lek heb of niet. We stoppen even en ik zie meteen dat Kjeld een lekke voorband heeft, zou die marathon plus nou echt zo onplatbaar zijn dat hij dat hele stuk op een lekke band heeft gereden? Mijn linker voorband is ook weer aan het leeglopen. Ik fix eerst even mijn eigen voorband en dan ga ik Kjeld helpen die inmiddels zijn fiets al op de kant heeft. We vinden geen gat in de binnenband en in de buitenband is ook niets te vinden. Maar omdat ie wel leegloopt toch maar een nieuwe binnenband erin. Hij moet thuis maar kijken wat er nou echt aan de hand mee is. Hierna rijden we weer heerlijk. Net voor we Apeldoorn uitrijden eten we friet bij Hans z'n Frietje. De vrouw achter de toonbank zegt, ik zie ze bijna nooit, komen jullie uit Apeldoorn? Nee, maar er wonen weldegelijk velomobielrijders in Apeldoorn. Ze zegt dat ze wel eens een gele ziet langskomen. En ik denk dat ik weet wie dat is ;-). Je krijgt de groeten van de mevrouw van Hans z'n Frietje Paul! Als we wegrijden is het donker. En langs het Apeldoornskanaal is het echt pikke donker. We rijden in een fijn tempo via Dieren naar Doesburg. In Doesburg zijn we net de brug over en ja, ik voel de bui al hangen, Kanjer vertraagt en het is alsof ik door dikke modder rij. En ja hoor, een lekke achterband. Maar gelukkig wel op een goede plek onder een lantaarnpaal dit  keer! Ook een mooi stukje gras om Kanjer op zijn kant te leggen erbij. Wel regent het dus ben ik blij dat alles wat ik uit de fiets moet halen in plastic zakken zit. Ik haal de hele achterband eraf want ik heb een reserve buitenband meegenomen ook (ja ik heb wat geleerd van mijn vorige incident). Helaas is de wielkast van het de hele dag in de regen rijden wel super nat en modderig geworden. Hierdoor lukt het niet om mijn binnenband volledig zandvrij erop te krijgen. Maar in ieder geval moet het lukken om met iets minder druk in de band tot in Lobith te geraken. Ik denk dat ik deze ervaring gewoon nodig heb om dit sneller te kunnen doen als ik Parijs Brest Parijs rijd ofzo. In ieder geval word ik er steeds handiger in. Uiteindelijk met de eetpauze en de lekkebanden ben ik rond half 9 in Lobith 6,5 uur over 100 km in de regen. Ik ben blij dat ik binnen ben. Even geen zin meer in lekke banden, ik kijk morgen wel of mijn banden nog hard zijn.

Op de terugweg niet veel foto's gemaakt vanwege de regen


De volgende dag


Na de rit van gisteren naar Dronten en een onrustige nacht omdat mijn Opa is overleden kan ik de volgende ochtend bijna niet lopen, terwijl ik met het fietsen er nauwelijks last van gehad heb, is lopen blijkbaar toch minder fijn. Ik heb een soort van drukpunt onder mijn voet ongeveer terhoogte van mijn grote teen de teen ernaast. Ik besluit toch maar de huisarts te bellen en daar kan ik 's middags terecht. Deze denkt dat het om een ganglion gaat. En zegt het in principe geen kwaad kan. Zeker niet als het niet zeer doet, dan kan ik gewoon fietsen. Dit kan gewoon verschijnen en vanzelf ook weer verdwijnen. En zo niet zijn er nog andere maatregelen die genomen kunnen worden. Aangezien ik verteld heb dat ik dus Parijs Brest Parijs wil gaan rijden en daarvoor aan het trainen bent, wordt er voorgesteld om nader onderzoek te doen, om zeker te zijn dat het de juiste diagnose is. En zo mag ik 5 maart naar het ziekenhuis voor een echo.

Ook ga ik eerder die dag langs bij de geneeskundige die mijn diagnose van pfeiffer heeft gedaan. En ik ben volgens haar nu veel gezonder dan 2 maanden geleden. Zo voelt het ook, dus fijn dat dat nu bevestigd wordt. Verder moet ik nog wel even doorgaan met de medicatie maar mag ik deze over een maand gaan afbouwen.

Door al deze dingen besluit ik om nog maar een nachtje extra in Lobith bij mijn ouders te overnachten.

Terug vanaf Lobith naar Nijmegen


De volgende ochtend concludeer ik dat Kanjer 2 lekke banden heeft. Allebei leeglopertjes. Ik besluit om daar in Nijmegen maar eens grondiger naar te kijken, voor nu op hoop van zegen pomp ik ze gewoon op en hoop dat ze het 2 uurtjes volhouden. Ik rij vandaag super snel, de wind duwt me eerst naar Arnhem daarna krijg ik wat zijwind en dan vol tegen. Maar de gemiddelde snelheid is voor mijn gevoel veel hoger dan normaal. Gelukkig houden de banden het vol en als ik in Nijmegen ben rij ik Kanjer tevreden de garage in. Ik heb een drukke dag en zaterdag heb ik ook de hele dag bezoek.

Prima velomobielweer of hondenweer ;-)

Rondje van de NIJL voorrijden


Als ik zondagochtend wil gaan fietsen bedenk ik me dat ik nog 2 lekke banden had. Linksvoor wissel ik snel en achter is nog op 2,5 bar. Dus die krijgt gewoon wat extra lucht. Ondanks de harde wind en de regen onderweg is het toch een heerlijk tochtje samen met Erwin. Als het goed is, is het volgend weekend beter weer en dan staat ook de eerste NIJL rit weer gepland. Voor wie zin heeft, start zaterdag om 10 uur in Nijmegen Dukenburg. Inschrijven kan op ligfiets.net

Eerst Kanjers bandjes maar even verzorgen

Veel wind en een beetje regen


maar uiteindelijk ook de zon gezien

vrijdag 1 februari 2019

Avontuurlijk retourtje Eindhoven

De heenweg


Ik had afgesproken dat ik binnenkort eens naar Eindhoven zou fietsen om Raymond te bezoeken. En dat stond vandaag gepland. Vanochtend lag er sneeuw en ik was al bang dat ik met de  trein zou moeten. Maar ik kreeg bericht dat de fietspaden goed gestrooid waren en dat het in Eindhoven niet meer gesneeuwd had dan in Nijmegen.

Uitzicht vanaf mijn balkon vanochtend

Dus ik besloot om te gaan fietsen. De heenweg zou ik dan in ieder geval de strooiroute pakken en op de terugweg zou ik wel zien. Onderweg merkte ik dat er niet echt veel tempo in zat vandaag. Ik dacht, dat zal wel aan de kou liggen. En toen ik uiteindelijk in Eindhoven aankwam had ik een gemiddelde van zo'n 20 km/h. De sneeuw was inmiddels verdwenen, maar dat kwam niet door de zon want die heb ik de hele dag niet gezien.

Het fietspad kan ermee door al is het nog wel glibberig op sommige stukken
Steeds minder sneeuw
Eindhoven gehaald, al moest ik hier nog wel 10 km fietsen

De terugweg


Na een uitgebreide lunch met Raymond en nog even gezellig napraten ging ik weer op pad. Aangezien er weinig sneeuw meer lag dacht ik dat omdat het nog licht was ik wel het eerste deel wat vakjes kon gaan vullen. Ik had daar ook een route voor klaargezet. Die ongeveer 10 km langer was dan de strooiroute. Het eerste deel ging vlot en  tot aan Uden had ik al snel een aantal vakjes gevuld.

Beetje mistig maar de sneeuw is weg



Net na Uden op een godverlaten landweg waar het pikke donker was ging ik steeds zwaarder rijden. Ik hoopte dat ik het fout had en dat dit een klein heuveltje was. Maar helaas het was een lekke band. En dan ook net de verkeerde waar ik geen reserve buitenband van bij me heb. Dus alles uit Kanjer en op zn kant. Binnenband eruit. Kijken waar ie lekt. In de buitenband geen spoor te vinden. Lastig met ijskoude handen in het pikke donker.

Daar ligt ie dan 

Dus toch maar de ANWB gebeld. Die zouden er binnen 45 minuten zijn. Uiteindelijk ben ik maar even in Kanjer gaan zitten om niet al te veel af te koelen. De ANWB had gelukkig heel goede verlichting en een compressor, dus de band werd droog geblazen. En jawel, er zat een stuk glas in. Hij zou ook gelijk de binnenband wel even plakken. Nou, dat ging dus niet, vanwege de kou en er zaten meerdere gaten in. Dus dan de reserve buitenband er maar op.

Stukje glas gevonden
Kijk dat helpt wel een beetje
Mijn Camera ziet meer dasn dat ik zie!


Ik had al mijn twijfels of die niet zou lekken. Op de terugweg maar de safety route gepakt. Langs de grote weg met verlichting. En toen ik uiteindelijk terug in Nijmegen was bleek mijn achterband alweer zacht. Ondanks de lekke banden op de terugweg heb ik toch sneller  gefietst.


Weer in Dukenburg!

maandag 28 januari 2019

Parijs Brest Parijs, ik kom eraan!

Wie rijdt er nog meer mee met de Special Bikes groep van 84h?


Ik ga binnenkort mijn Frans weer moeten opfrissen, want ik heb mij vannacht geregistreerd om mee te doen aan DE randonneurstocht PBP. Voor degenen die niet weten wat dit is. Parijs Brest Parijs (PBP) is een randonneurstocht over 1200 km in Frankrijk. Ik heb mij heel ambitieus ingeschreven voor de 84 uurs groep. De reden is dat ik gemerkt heb op deze lange afstanden dat een ochtendstart beter is dan een avond start voor mij. Voor special bikes is de keuze om 5 uur 's avonds voor de 90 uurs groep te starten of om 5 uur 's ochtends voor de 84 uurs groep. Gelukkig is mijn eerste brevet al binnen en heb ik mijn voorbereiding allemaal vroeg in het seizoen gepland, zo blijft er na de 600 nog tijd over om me wat meer op snelheid te gaan richten inclusief het klimwerk. Ik heb veel zin in deze uitdaging. En zal jullie op de hoogte houden van mijn brevet tochten en voorbereiding voor deze rit. Hierbij  gelijk een verslag van mijn 200 brevet afgelopen weekend.

Van Nijmegen  naar Driebergen


Ik had afgesproken dit brevet samen met Ed en Erik te gaan rijden. Dus Ed en ik gingen vrijdag vanuit Nijmegen alvast naar Driebergen om daar te overnachten bij mijn zus. Vanaf daar was het iets meer dan 10 km naar de start. Dus prima te doen met een 200 km. De heenweg ging vlot, we waren ook bijtijds vertrokken omdat er later op de dag misschien nog neerslag kon vallen in de vorm van sneeuw. En daar hadden we niet zo'n zin in, de wegen waren gelukkig goed begaanbaar en we waren rond half 2 in Driebergen. Daar aangekomen de fietsen geparkeerd en ik had mijn hoes over mijn fiets gedaan vanwege de nattigheid.

ik heb nog getwijfeld om er een echte winterband onder te leggen, maar ben blij dat ik dat niet heb gedaan
Met een aangepaste route kwamen we uiteindelijk prima over gestrooide paden in Driebergen


Naar de start in Bunnik


De volgende ochtend bleek die hoes niet zo waterdicht als ik had gehoopt. Nou ja, even matje op de verwarming en doekje door de fiets en hij was weer prima rijdbaar. Bij vertrek druppelde het een beetje maar het mocht geen naam hebben. Bij de start aangekomen waren er weer veel bekenden, zoveel dat ik niet eens iedereen heb gezien en gesproken. Petra appte dat ze ons kwam uitzwaaien, wel zonder Stoffel. Erg leuk dat je er even was Petra! Erik bleek wat pech te hebben onderweg naar de start en daarom had ik zijn stempelkaart alvast meegenomen zodat als hij er was we gelijk konden gaan rijden.

Mijn fiets onder de niet waterdichte hoes op vrijdag (toen lag er nog sneeuw)

BRM 200 km Bunnik


Ik reed zelf met korte mouwen en korte broek omdat het best warm was tijdens het fietsen, maar nu we even buiten in de fiets moesten wachten op Erik was het behoorlijk fris geworden. Uiteindelijk reden we rond 9.20 uur weg bij de Stayokay. Nadat ik even warm gereden had nog even gestopt om de startkaart van Erik te overhandigen en een plaspauze  te houden. Daarna reed ik weer heerlijk.

Wachten op Erik

in korte broek

En T-shirt

Tijdelijke Escorte


Ik had een paar vrienden op de hoogte gesteld dat we in de regio zouden rijden en Arend Jan had het plan opgevat om vanaf Gouda mee te rijden een lusje van ongeveer 100 km. De Rotterijders hadden dit ook gezien en zo stonden er in Gouda 3 velomobielen op ons te wachten. Ik had gezegd rond 11 uur in Gouda te zijn, misschien kwartiertje eerder of later. En dit bleek zelfs met de verlate start nog redelijk te kloppen. Ik reed meteen door, praten kan je ook prima onderweg, en als Randonneur stop je liever niet, maar rij je liever rustig verder. Aan het eind van de Middelweg verliet Hans ons alweer en niet veel later toen we de Rotte overstaken sloeg ook André af. Een kleine 15 km voor de eerste stempelpost gaf Arend Jan aan dat hij het koud kreeg omdat hij te weinig inspanning moest doen om echt warm te worden. Toch bedankt voor de korte escorte allemaal, erg leuk dat jullie even meereden!

De eerste stempelpost op het verste punt


Bij de stempelpost in 't Woud stempelde ik 13.17 uur. Dat was netjes binnen de 4 uur nadat we daadwerkelijk vertrokken waren, dus de gemiddelde snelheid op dit traject lag rond de 22 km/h. We zijn zelfs een paar randonneurs gepasseerd in dit eerste stuk.  Aangezien het winter is en begin seizoen en we met een groepje waren was het goed om even thee met appelgebak te doen en gebruik te maken van het toilet. Daarna weer in de fiets. Dit was best een goede stop. En we zaten binnen 25 minuten ook alweer in de fiets.

Thee, koffie, chocolade melk met appeltaart

De tweede etappe van 83 km


Iedereen was nog vol goede moed. Na 140 km kreeg ik een kleine dip. Dus tot 140 km is leuk op dit moment. Mijn conditie moet het tot 300 km leuk gaan vinden, dus dat is nog een weg te gaan. Maar dat hoeft niet per se nu al te zijn natuurlijk, ik moet pas pieken in augustus. Ik had er wel voordeel aan dat we nu ook op een stukje reden waar ik bekend was. En dat helpt toch wel. Ik kon echt letterlijk naar het stempelpunt toeleven. In Breukelen moest ik me wel bedwingen om niet meteen de eerste de beste friettent in te rennen, maar ik heb het netjes tot Loosdrecht volgehouden. Ondanks dat ik een lekke band had, maar die was gelukkig snel gefixt nadat Erik zijn foto genomen had kon hij mooi even helpen met de fiets iets schuin te houden.

En weer onderweg
Mijn 140 km punt



Avondeten


In Loosdrecht had ik echt behoefte aan een warme hap. En ik was niet de enige. Het is altijd merkbaar aan de stemming. Nadat we allemaal een frietje op hadden waren we weer veel beter te spreken.

De laatste loodjes


Nu kwam het lastigste deel, namelijk een donker stuk met ook af en toe wat regen. Het was voor mij ook lastig om te zien of Erik nog achter Ed reed. Ed heeft veel meer verlichting en daar kon ik moeilijk omheen kijken naar Eriks voorlicht. Maar we zijn uiteindelijk allemaal goed aangekomen in Bunnik.

Finish foto bij de Stayokay in Bunnik

Na het stempelen nog even gevraagd hoe ik me kan aanmelden bij de ERN. Dit ivm dat zij een verzorgings/overnachtingspost hebben op de plek waar ik plan 2x te overnachten tijdens PBP.

Daarna weer terug naar Driebergen waar we meer regen onderweg hadden dan de hele rit bij elkaar denk ik. Rond half 9 waren we weer terug. En na thee, warme maaltijd en douchen nog even nagetafeld.

Hersteltraining naar Nijmegen


Na een goede nachtrust de volgende ochtend rond kwart over 10 weer vertrokken uit Driebergen en nog even bij een velomobielrijder in Leersum langs  geweest. De benen waren nog niet hersteld, dus lekker relaxt gereden en eigenlijk best een goede hersteltraining  gehad ondanks dat we veel regen hadden.


Vertrek foto vanuit Leersum door Roger gemaakt



Het veer bij Amerongen

Bijna thuis

Oorzaak van mijn lekke band zaterdag 


dinsdag 15 januari 2019

Een goede vriend is heen gegaan

Een greep uit dingen die ik meegemaakt heb met Erwin


Ik leerde Erwin als eerste kennen tijdens herfsttreffen 2015. Ik kende nog bijna niemand van de ligfietsers die aankwamen en Erwin en ik waren de enigen die niets geregeld hadden met het eten. Aangezien Erwin met de auto was en ik met de fiets, vroeg Erwin of ik samen met hem in het dorpje wat wilde gaan eten.

Na dit eerste contact bleven we elkaar volgen. Zo boodt Erwin  aan met mij de laatste dag van de 1400 km Dutch Capitals Tour mee te fietsen. Hij nam zelfs mijn bagage over! En reed vooruit om alle stoplichten op groen te zetten voor mij.

Ik herinner mij Erwin als iemand die lief en leed deelde. Zo appte hij mij afgelopen herfstreffen dat hij helaas niet kon komen ivm het overlijden van zijn oom die als een vader voor hem was.

Denkend aan


Ik heb de afgelopen weken  veel aan hem gedacht. Voordat hij naar de oliebollentocht kwam, zei hij nog tegen mij: ' Ik heb er echt zin in om iedereen weer te spreken'.
Ik had hem ook graag gesproken en was daarom vast van plan naar hem toe te gaan wanneer dit weer mogelijk was. 
Helaas heb ik deze kans niet meer gekregen, en ik spreek hiermee denk ik namens velen.

Erwin, ik ga je missen mijn vriend!


PS. Er is mij nog gevraagd om te vermelden dat er na de condoleance het glas geheven kan worden op Erwin bij Bar La Vitesse Hoofdweg 718 te Hoofddorp. Ongeveer 5 minuten lopen vanaf daar.