Fietsvakantie met Mark en Marco deel 3 Groningen

Vrijdag 17 juli 2020 Etappe Nijmegen - Ter Apel

Ik ben in eerste instantie van plan om met Kanjer naar het Noorden te gaan. Maar omdat we volgens Mark haast hebben om daar op tijd te komen besluit ik toch om Zoefje mee te nemen. We zouden om 8 uur vertrekken en rond 6 uur ben ik wakker. Dus begin ik met wat spullen in te pakken. Omdat ik alles een beetje netjes achter wil laten duurt het allemaal wel iets langer dan normaal. Maar uiteindelijk zitten we toch om 10 over 8 in de fiets. De rit begint over bekend terrein namelijk het eerste deel bestaat uit de weg die ik altijd naar Zutphen rijd. Dat gaat lekker. Achter de dijk bij Brummen onze eerste plaspauze en iedereen voelt zich goed.

Weer op weg, in de vaste volgorde

Op de dijk voor Zutphen

Hierna rijden we door Zutphen. En bij Eefde verlaten we de doorgaande weg om kronkelend door de achterhoek richting Bathmen te rijden. Hier ben ik heel bekend, omdat ik altijd de skate vierdaagse heb gereden vanuit Harfsen. Dus het is leuk om weer eens op de bekende weggetjes te rijden. In Bathmen zijn ze aan de weg aan het werk, maar we mogen redelijk snel erlangs. Bij de provinciale weg aan de andere kant van Bathmen heeft men zowaar een rotonde aangelegd. Met voorrang op het fietspad. Echt super. Want dit was altijd een gevaarlijke oversteek voor fietsers. Hierna rijden we richting Heeten en na Raalte hadden we weer een plaspauze. We hebben afgesproken om in de buurt van Ommen te gaan lunchen en dat zou dan ook onze enige terras stop zijn. Zo zouden we in ieder geval rond 17 uur in Ter Apel aankomen. Maar de route is snel. Dus met nog 70 km te gaan zitten we om kwart voor een uur al op een terrasje te lunchen.

Bij Dalfsen

Als we rond half 2 weer in de fiets zitten hoeven we in theorie nog maar 3 uurtjes te rijden. De route is vlot en het weer mooi. Alleen Coevorden is iets minder om door te rijden en blij met de klinkers in Dalen word ik ook niet.  Als we nog 30 km te gaan hebben wordt er door Mark een plaspauze aangevraagd. En ik stop bovenop een viaduct (omdat daar een trap is).  Na de plaspauze besluiten we om nog ergens een ijsje te halen. En Mark weet uiteraard in deze regio de beste ijstent te vinden. Dus wijken we af van de route op jacht naar een lekker ijsje in Exloo. Hier is het ook wat toeristischer. Veel mensen op terrasje en recreatieve fietsers zijn hier ook veel.

Parkeren in Exloo

De terugweg rijden we een stuk van de woon-werk route van Mark. Hij zegt dat zijn route ongeveer 80% zo is als we het hier zien. En dat betekent dus een vrijliggend fietspad wat breed genoeg is voor 2 velomobielen en mooi straks asfalt. Mark rijdt voorop en ik rij achter Marco nu. Ik merk op dat hij op het moment dat Mark zijn richtingaanwijzer aanzet Marco een super groot gat laat vallen. Niet heel rendabel op lange afstanden. Het is op zich goed om een klein beetje afstand te nemen zodat je kan reageren op wat degene voor je gaat doen, maar dit is wel erg veel. Ik weet ook niet of hij remt omdat zijn remlicht het blijkbaar ook niet doet. Omdat we een stukje omgereden zijn komt mijn teller vandaag op 196 km, net geen 200, wel jammer, maar niemand heeft nog zin om die laatste 4 km rond te rijden. En daarbij zijn we er ook precies om 17 uur! Goede timing. Marthia kookt voor ons eten. En nadat we gedoucht zijn kunnen we aan tafel. We hebben nog een gezellige avond met z'n vieren. Leuk om ook te zien waar Mark woont. En daarbij was ik nog nooit in deze gemeente geweest. Dus weer een gemeente erbij ook.

De woonwerk route van Mark

Even wat afstand nemen om alle velomobielen erop te krijgen

Zaterdag 18 juli 2020 Rondje Oost Groningen en Duitsland

Gisteren toch iets te laat gaan slapen. Dus ik ben vanochtend iets trager dan normaal. Mark en Marco zitten al aan het ontbijt als ik beneden kom. Marco heeft de pap al bijna klaar. Ik smeer in een soort van trans mijn boterhammen. Daarna pap eten. Ondanks dat ik niet zo snel ben zijn we toch maar 20 minuten later in de fiets dan gepland. Marten rijdt vandaag ons tegemoet. En daarna het rondje mee als gastrijder. En hij is al wel om 7 uur vertrokken. Na een kilometer of 15 komen we hem langs het kanaal tegen. We rijden met z'n vieren een extra lusje. Marten rijdt ook met een Quattrovelo net als Marco. Hij mag dan ook achter Marco in ons peletonnetje plaatsnemen. Mark en ik fungeren als een soort hoeders om de kudde bij elkaar te houden vandaag.  Na een paar kilometer heeft Marten een plaspauze nodig. Dus ga ik ook maar even uit te fiets. Als we na zo'n 40 km fietsen de woonplaats van Marten in rijden gaat hij voorop en rijden we naar zijn woning. Waar we hartelijk ontvangen worden door Franciska.

Bij Marten en Franciska op de veranda

Mooie velomobiel parking

Trike van Franciska uitproberen

We krijgen thee en koffie met noten karameltaart. Nadat Marco de trike van Franciska heeft proefgereden vertrekken we weer over een heel smal paadje. Weer bij de route ga ik weer voorop en rijden we de woon-werk route van Marten. Deze is niet bepaald snel. Veel klinkers en obstakels (lees bochten en drempels). Heel anders dan de woon-werk route van Mark dus. Maar Marten hoeft daarentegen maar 25 km naar zijn werk te fietsen ipv de 50 km enkele reis die Mark elke werkdag 2x rijdt. Als we de gemeente Appingedam hebben aangetikt rijden we door richting gemeente Delfzijl. En daarna buigen we weer af richting het Zuid - Oosten.

Marten een klein stukje voorop

Ik daarachter achtervolgt door Marco en Mark

Hier komen we echt heel lange stukken rechtuit rijden met onbeperkt uitzicht links/rechts/rechtdoor. Dat is op zich wel heel bijzonder vanuit een velomobiel die best laag is. Maar op een gegeven als er dan ook nog vliegtuigen laag overkomen ben je bijna bang dat ze die weg waar je op rijdt als landingsbaan zien. Nadat we een aantal van deze lange rechte wegen hebben ga ik naarstig op zoek naar een terrasje. Aangezien het maar de vraag is of we iets tegen komen in dit afgelegen gebied. Na 15 km speuren komen we in een plaats waar ik een groot formaat ijs zie staan. Daar strijken we even later neer voor thee/koffie met appegebak.

lange rechte wegen...

De kilometers gaan behoorlijk snel. We zijn inmiddels al over de helft van de route. Ondanks dat we meer gestopt zijn dan normaal. Je merkt gewoon dat we gewend zijn geraakt aan 200  km fietsen. En als het dan 170 is, heb je ineens een hele hoop meer tijd voor stops en sociale activiteiten onderweg. Als we Duitsland in rijden merk ik dat Marten en Mark vaak wat verder achterblijven. Terwijl Marco nu echt heel goed volgt. De instructie van gisteren heeft dus zeker geholpen. Mark had gevraagd of ik de route langs de Magneetzweeftreinbaan zou kunnen lopen. Dus dit heb ik geregeld. Als we net bij een van de eerste treffens zijn, blijk ik een lekke band te hebben.

Eerste treffen met de baan van de Zweeftrein

Ik leg Zoefje op zijn kant en ga aan de slag. Als ik de band heb gewisseld en Zoefje staat weer rechtop blijkt de Risse demper eraf te zijn. En de vleugelmoer spoorloos. Na nog eens de hele fiets leeg te hebben gehad. Blijkbaar heb ik langdurig zonder die vleugelmoer gereden. Gelukkig is de demper die tijd goed blijven zitten. We lossen het op door een  tiewrap te gebruiken zodat ie er niet zomaar afvalt. Nadat we nog een paar keer zijn gestopt en talloze foto's hebben gemaakt van de Zweeftrein en de baan. Gaan we op zoek naar een ijssalon. En niet veel verder komen we die tegen.

Wel een indrukwekkend bouwwerk

De trein met een Quattrovelo ernaast, is zo'n velomobiel toch maar een klein dingetje 

Na een heerlijk ijsje vangen we het laatste stuk aan naar Ter Apel. Nou ja voor ons dan. Want Marten moet natuurlijk nog wel terug naar huis fietsen daarna. Als we terug zijn past met wat passen en meten de Quattrovelo van Marten ook nog in de garage als Mark zijn fiets in de schuur zet. En zo kunnen we fietsrit afsluiten met wat te drinken bij Mark thuis.

Het laatste stukje naar Ter Apel, mooi groen

Nadat Marten weer onderweg naar huis is en we gedoucht zijn haalt de dochter van Mark met haar vriendin eten bij de friettent. En 's avonds is Marthia er ook weer. We maken het iets minder laat. Zodat we morgen weer bijtijds kunnen vertrekken.

Zondag 19 juli de terugreis naar Nijmegen

Vandaag is de laatste dag. Mark rijdt voor het eerst niet meer mee. Ik vertrek rond 7 uur samen met Marco naar Deventer.

In Ter Apel zie ik op een paar garage's ED staan. Moest ik even een foto van maken 

Ik heb een iets andere route uitgestippeld. Het gaat eigenlijk heel makkelijk. Tot aan Dalen is de route vrijwel hetzelfde (nou ja, zoals ik hem dan heen had uitgezet). Daarna rijden we om Coevorden en Hardenberg heen.

Op de terugweg niet door Hardenberg maar wel door De Krim

En als we na Hardenberg langs de N-weg rijden gaan we al snel oversteken en de bossen in. Niet alle wegen zijn even verhard. Maar we komen er fietsen zonder lekke banden overheen.

Genieten van de mooie route

Al vakjes vullend kom je toch weer op mooie plekjes

Vanaf Raalte rijden we helemaal langs het kanaal naar Deventer. Wat een heel spannend pad is met de velomobiel. Gelukkig is het nog vroeg en zijn er nog niet te veel fietsers. In Deventer op de brug nemen we afscheid. Ik app Mark dat we in Deventer zijn. Hij zegt terug, nog een klein stukje!

Afscheid van Marco op de brug bij Deventer

De route die ik vanaf Deventer rijd is ook vrij nieuw voor me. Dus waarschijnlijk vul ik hier ook wel wat vakjes. Ik heb die route meer dan een week geleden gemaakt, dus weet het echt niet meer. In ieder geval kom ik op plekjes waar ik nog niet ben geweest. En dat is leuk. In de buurt van het Apeldoornskanaal begin ik het weer te herkennen. Ik rij door naar Doesburg. Maar Peter blijkt nog niet thuis te zijn, en ik heb geen zin om te wachten. Ik bel Kjeld of hij thuis is en rij door naar Zevenaar. Bij Kjeld thuis willen ze natuurlijk alles horen over de vakantie. Dus na een uurtje pauze ga ik weer verder. Als ik bijna thuis ben staat er 199 km op de teller. Nou ben ik alleen en ik voel me nog fit. Dus ik rij iets verder door langs het Kanaal en uiteindelijk kom ik met 202 km thuis. Ik kijk terug op een fijne vakantie. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar. Hopelijk kan het dan wel dat we gaan trekken of dat onze standplaatsen ergens anders in het land kunnen. Zodat we weer ergens anders kunnen rijden. 

Lees ook deel 1 en 2.

Fietsvakantie met Mark en Marco deel 2 Nijmegen

Dinsdag 14 juli 2020 Rondje Veluwe en Achterhoek

De wekker gaat echt veel te vroeg naar mijn idee. Ik voel me niet uitgeslapen. Volgens mijn horloge heb ik ook maar 5,5 uur geslapen. Dat is dus net te weinig voor mijn gevoel. Vandaag gaan we een rondje over de Veluwe en door de Achterhoek maken. Waarbij verschillende stops gepland staan. Rond kwart over 7 rijden we weg uit Nijmegen. Het begint gelijk al met een miezer regentje wat zo ongeveer de hele dag aanhoudt. We rijden het eerste deel via het snelfietspad naar Arnhem. En daarna langs de IJssel naar Velp. Daar beginnen we met de Emmapyramide. Dit is een redelijk pittige klim die ieder op zijn eigen tempo doet. Marco gaat voorop. Daarna volg ik. In verband met mijn voet doe ik heel rustig aan. En als laatste volgt Mark die ook rustig aan moet doen voor zijn gezondheid.

Aan het klimmen op de Emmapyramide

We komen allemaal goed boven en dan volgt de beloning. Een super snelle afdaling. Maar met aan het eind een korte klim (als je hard genoeg afdaalt hoef je maar een klein stukje echt te klimmen). Bovenaan wacht ik op Marco en Mark. Als we compleet zijn rijden we rustig door naar onze volgende klim. Vanaf de Koningsweg naar de brandtoren. Ik laat Marco voorop gaan als we bij het steile deel van de klim komen.

Bij de Brandtoren

Na de foto bij de brandtoren mogen we weer afdalen.  En met nog een tussen klimmetje komen we bovenaan de afdaling van de schaapsallee. Waar ik de 75 aantik. Ik zie Marco en Mark niet meer in mijn spiegel. Die zie ik beneden wel weer terug. Het laatste stuk rij ik rustiger en na een halve minuut staan Mark en Marco er ook alweer. Rond 10 uur komen we aan in Dieren bij huize mooi geel. Anja heeft gezorgd voor wat lekkers en er is thee en koffie. Na een tweede bakje gaan we weer in de fiets. We moeten nog een stukje.

Het weer is niet geweldig vandaag, veel miezer en regen

Net voor de brug bij Doesburg krijgt Marco een lekke band. Gelukkig regent net even niet. Maar er is wel een boer het land aan het bemesten. Dus echt fris ruikt het niet.

Met dit weer maak ik niet zo veel foto's, maar hier dacht ik er wel een keer aan

We rijden via Doesburg over de dijk naar Steenderen. Als we de dijk af willen blijkt de weg afgezet te zijn en moeten we dus nog een heel stuk verder over de dijk omrijden om uiteindelijk wel naar Steenderen te gaan. Vanuit daar voert de route ons naar Vorden en via de Lochemseweg rijden we Lochem binnen. Dit is het verste punt van de route. En hier begint het ook harder te regenen. Ik ontdek dat ik mijn helm kan combineren met mijn skibril. Dit is handig, want ik heb het met de muts die ik er normaal bij gebruik veel te warm. Als we op de terugweg door Barchem rijden, is daar helaas de bakker gesloten. Maar in Ruurlo hebben we meer geluk. Deze bakker heeft broodjes en je kunt er ook thee en koffie krijgen. Er is een sta tafel met uitzicht op onze velomobielen.

Uitzicht op de fietsen

Thee met een broodje

De volgende etappe gaat naar Lobith en een uurtje later dan gepland rijden we bij mijn ouders de oprit op. De fietsen kunnen mooi in de werkplaats geparkeerd worden. En binnen krijgen we brood met eieren te eten. Nadat we ook de tuin en de kippen bezichtigd hebben gaan we weer op pad. Het blijft gestaag regenen en onze volgende pauze is maar 12 km verderop in Zevenaar bij Kjeld. Met dit weer is het ook wel lekker om korte etappes te hebben en dit is toch een beetje mijn vaste pauze adres geworden inmiddels. Het laatste deel gaat weer terug over de snelfietsroute. En als we iets na zeven terug zijn, mag ik ook nog eten koken. Uiteindelijk zitten we rond 8 uur aan tafel. Daarna ga ik mijn blog nog afmaken en posten. Mark en Marco nemen de afwas voor hun rekening. Uiteindelijk lig ik pas om half 11 op bed. Dat is in ieder geval wel iets eerder dan de vorige avond.

Woensdag 15 juli 2020 Rondje Biesbosch

Ik voel me een stuk beter uitgeslapen dan gisterochtend en heb ook echt zin in de dag. Vandaag is het mooi weer! En we gaan ook een echt snel rondje rijden. Namelijk een rondje Biesbosch. Ik heb zelfs een mooi stukje tegels rijden uitgezet. We gaan zien hoe dat uitpakt. We staan rond half 6 op, Marco maakt de pap. Ik smeer mijn boterhammen voor onderweg. Alles begint al aardig routine te worden. We zijn zelfs een keer bijna op tijd vertrokken! Nou ja, we hebben vakantie. Maar we proberen om 7 uur  te fietsen. Wat dus nog geen enkele dag echt gelukt is. Zoefje rijdt vandaag echt heerlijk. Tot aan de sluis bij Rossum rijden we ononderbroken door.

Nou ja, niet helemaal want hier moeten we noodgedwongen even wachten

Daar hebben we een plaspauze. Daarna rijden we het hele stuk naar de Biesbosch weer door. Om 10 voor elf rijden we de Biesbosch binnen na 90 km fietsen.

Mijn fiets is nog nat van gisteren, maar even een sfeer impressie van het mooie weer en de omgeving

In de Biesbosch begin ik wat rustiger te rijden. Hiervoor zijn we immers hierheen gereden. Dus dan moeten we ook zo lang mogelijk genieten van de Biesbosch. Nou dat doen we ook door een doodlopende weg van 9 km in te rijden. Puur om een paar vakjes te vullen. Ach ja, ieder zijn hobby. Maar het is echt wonderschoon wel. Aan het eind van deze weg is een pontje. Maar wij hebben daar onze 2e pitstop.

Schaapjes in de Biesbosch

Echt super mooi hier

Het einde van de weg

Als we allemaal weer wat krachtvoer hebben gegeten van de sanitaire voorziening gebruik hebben gemaakt gaan we op weg naar onze lunchpauze. We rijden de 9 km lange weg weer terug. En daarna gaan we nog een rondje door de Biesbosch cruisen. Als we uiteindelijk in Werkendam terug zijn hebben we wel trek. En het restaurantje dat ik heb uitgezocht, heeft precies nog een plekje voor ons.

In de buurt van het Biesbosch museum

Parkeren bij onze lunchpauze

Op het terrasje

We zijn wat voor op schema, want ik heb Ed gevraagd of hij wil eten koken als we later thuis zijn. Aangezien we gisteren zo laat thuis waren. Maar het schijnt dat ondanks dat we vandaag 30 km meer moeten fietsen. We veel sneller zijn. Het is echt genieten zo met de zon en het rijden over de dijken. We komen nog een wegopbreking tegen waar we doorheen slalommen. En ook komen we af en toe wat fietsers tegen. Bij Zaltbommel in de buurt pakken we nog een extra tegel. En als we bij Rossum zijn nemen we nog een appeltaartje. Maar zelfs met al deze extra stops en omwegen zijn we uiteindelijk rond 10 voor  zes uur  thuis. Conclusie. Dit is een heel snel rondje met mooi weer. Omdat we toch vroeg thuis zijn, kook ik zelf. En daarna ben ik even leeg. Ik heb het ook koud zelfs. Terwijl het heel warm is. Hopelijk is dat na een goede nachtrust weer op orde. Het kan zijn dat mijn hormonen op zijn, dus vanavond neem ik daar een dosering van. Als ik onderweg naar Groningen of op de terugweg daarvan zonder zit is het erger dan dat ik nu iets te veel heb. Aangezien ik veel fiets, verbruik ik dat wel weer.

Nog een paar foto's van de terugweg

Donderdag 16 juli 2020 Peel Maas en bakkertjes

Vanochtend heb ik het nog steeds super koud. En ik voel me echt niet goed. Beneden overleggen we wat verstandig is. Mark en Marco hebben veel zin om mijn brevetroute te rijden . Ik besluit om mee te gaan. Als het niet goed gaat kan ik altijd nog eerder omkeren. Ik ben niet zo geweldig snel vandaag. En we vertrekken daardoor ook iets later dan de planning was rond half 8. Maar ondanks dat het bewolkt is en er van tijd tot tijd neerslag valt. Rijd ik toch best lekker. Al weet ik van deze route dat het eerste deel veel lichter is dan het tweede deel. Al is ook het eerste deel grotendeels "werk" asfalt. Oftewel. Het remt gewoon af. En zeker met deze weersomstandigheden. Nat en klam weer.

Vandaag niet echt fotogeniek weer, maar Mark is helemaal blij dat hij nu een foto van mij heeft met de skibril op

Bij het eerste bakkertje stoppen we voor een nog warme appelflap. Helaas hebben ze geen koffie. Ik heb mezelf al bijna uitgenodigd bij een andere klant die blijkbaar in de buurt woont en jarig is op de koffie. Maar we besluiten om toch verder te rijden. Het is nog vroeg.

Appelflappen eten onder de luifel

ik sta ook nog net droog

Ergens waar het droog is op een heel mooie asfaltweg langs een water krijgt Mark een lekke band. Hij heeft het euvel snel gevonden, en het blijkt dat de buitenband kapot is en de binnenband niet lek ,we zijn zo weer op pad.

Nog een mooi plaatje onderweg

Als we bij het volgende bakkertje aankomen heeft Mark meer zin in iets hartigs. Dus we gaan op zoek naar een horeca gelegenheid die open is, om te lunchen. Iets na 12 komen we er een tegen. Helaas regent het nu, en Mark heeft geen volledige schuimkap op zijn fiets. Als het harder gaat regenen en hij wilde fiets op het lege terras zetten (onder de overkapping) vind de restaurant eigenaar dat niet goed. Echt vervelend. Maar de ergste regen heeft hij er tenminste wel even onder kunnen staan. Overigens is het eten wel prima hier.

De niet overdekte fietsenstalling

Mijn lunch

Als we weer verder gaan vergeet ik mijn gps aan te zetten. Daar kom ik 5 km later achter. Nou ja, ik ga niet even terug fietsen.  Het gebied is hier wat glooiender dan op de rest van de route. En we kruipen er rustig doorheen. Niemand heeft haast, het is hier ook lekker  rustig. Als we weer door een aantal dorpjes zijn gereden blijft Marco ineens achterop. In Reuver blijkt dat hij een lekke band heeft. Mark en ik kijken uit onze fiets toe hoe Marco zijn band vervangt. 

Wat kan ie dat goed he Mark, zegt Roef.

Via een mooie route langs de Maas rijden we Venlo binnen. Verderop, net voorbij Arcen steken we de Maas over met het pontje naar Broekhuizen. De vaart is er bij mij nu echt uit. En Mark voert het tempo even op door voorop te gaan rijden en de brug bij Wanssum op te knallen. Hierdoor word ik weer wat wakker geschud. En het tempo maken gaat weer iets beter. Als we voorbij Gennep rijden twijfel ik nog of we een ijsje in Ottersum doen. Maar ik zit op dat moment lekker in een ritme. En Mark wil ook graag naar huis. Dus we gaan lekker door naar Nijmegen. Bij Milsbeek rijden we nog om de bloemenstraat heen. Wat niet meer hoeft omdat hij weer berijdbaar is. Maar ik sta er te laat bij stil. Bij Mook duik ik een stuk de rijksweg op om bij Molenhoek weer terug naar het water af te buigen. Het laatste stuk is helemaal langs het kanaal terug naar huis. Als we Nijmegen in rijden rem ik wat af en in een rustig tempo leggen we de laatste kilometers over het fietspad langs het kanaal af. Kwart over 6 zijn we terug. Vanavond eten we afhaalpizza. Dus lekker makkelijk. Ik pak ook alvast een beetje in voor morgen als we doorreizen naar Groningen.

Lees ook deel 1 en 3.