Posts tonen met het label Familie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Familie. Alle posts tonen

woensdag 5 september 2018

Kanjer gaat uit logeren na een rondje met LOL en de laatste operatie voor de 600

Training


Ik dacht in eerste instantie dat ik zondag niet meer zoveel kilometers moest fietsen, maar volgens mijn Stravistix zou ik dan te lang rust nemen, waardoor mijn conditie te ver omlaag zou gaan. Dus dat betekende dat ik zondag nog lekker een lange rit kon rijden en het hele rondje met LOL mee kon doen. Het doel was om van Lobith naar Twente te fietsen. Ik had een paar dagen eerder gevraagd aan Bart of mijn fiets daar kon staan deze week, zodat ik uitgerust zou kunnen starten voor het 600 km brevet in Boekelo. Omdat ik toch wat meer moest trainen zijn we daarom toch gewoon het hele rondje meegereden met LOL, en op de weg naar Hengelo hebben we nog fanatiek tegeltjes gereden.  's Avonds nog eens gekeken naar mijn conditie en tot de conclusie gekomen dat ik maandag ook nog wel een snelheidstraining kon hebben. Dit zou dan ook mijn laatste training met Kanjer zijn. Dus vanaf Hengelo naar Lattrop de kortste en snelste route. En terug een tegelrondje uitgestippeld op Strava. Bart vond dit ook super leuk. Net een soort minesweeper met de fiets, hahaha. Die vergelijking had mijn nicht ook al eens gemaakt. Als het goed is mag ik nu de hele week goed uitrusten en sta ik topfit aan de start van mijn 600 km brevet zaterdag. 


Rondje Laren met LOL 


Ik was zaterdag al naar mijn ouders in Lobith gefietst, dus kon zondagochtend relaxt om half 8 vertrekken en was rond 9 uur al in Zutphen. Daar aangekomen zaten er al wat LOLlers op het terras. Ik ging met 2 kaartjes rond voor Lief en Leed en verder werd er over vanalles gezellig gekletst. Iets na half 10 vertrokken we met 16 ligfietsers richting Laren. Tonnie had de route al doorgestuurd en aangezien ik die in mijn gps had vroeg Tonnie mij om voorop te rijden zodat hij de achterhoede in de gaten kon houden. Dus zo gezegd zo gedaan. Het werd een relax ritje. Ik hield de groep wat in de gaten via mijn spiegels als ik harder dan de voorgeschreven 25 km/h reed maar dat ging allemaal nog best soepel. In Laren wist Marc het juiste terrasje te vinden en trakteerden Pieter Jan en Marc, omdat de een jarig was en de ander ook in deze maand. Na deze goed gevulde pauze gingen we weer verder op pad om met een mooie boog terug richting Zutphen te rijden. Guido was de eerste afhaker gelijk in Laren en tegen de tijd dat we Zutphen in reden waren we een groot deel van de groep kwijt. Met nog een rondje over de binnenring van Zutphen  om weer  terug te keren hielden de Twentenaren en ik langs de Lochemseweg een korte lunch en plaspauze.

Mooi Zonsopgang met mist op het water
Vanaf de start met LOL, er was weer Kermis op de Houtmarkt
De gedeukte Strada van Bart, misschien moet je je laten sponsoren door Duktape ;-).
Het uitzicht op een ontsnapte ligfietser, je moet als voorrijder alles goed in de gaten houden
De kilometerteller zegt 49000 mijn teller met de GPS staat zo'n 1500 km lager
Op het terras in Laren
Zullen we eens vertrekken?
Chaotische plaspauze

Tegeltjes rijden naar Hengelo


Hierna splitsten ook de QuattroVelo's zich van de Strada's en reed ik met Bart via een tegeltjesroute naar Hengelo. Onderweg kwamen we nog een mooi zandpad tegen en een zandpadoprit van een brug met haaksebocht. Maar voor de rest was de route wel redelijk te doen met F Lites. Volgens mij stuiterde Bart met zijn Greenguards wel een beetje uit zijn fiets op sommige stukken. Toen we bijna in Hengelo waren bleek dat ik bijna 100 mijl had gereden. En bij 100 mijl krijg ik een badge op Strava. Dus we keken nog even naar mijn tegeltjes kaart en ja hoor, er was nog wel een tegeltje dat we zouden kunnen rijden zodat we aan de 161 km zouden komen. Uiteindelijk hebben we 176 km gereden, maar dat mag de pret niet drukken. Mijn tegeltjes reikten in ieder geval nu al tot aan Borne!

De Quattrovelo's vertrekken op weg naar Twente
Tegeltjes rijden met mooi weer is geen straf
Met Bart in de achtervolging, hij vond de tegeltjes route ook erg leuk, ondanks de spannende momenten met de onverharde stukken
Een familie kijkt toe vanaf het weiland

Het laatste stuk gaat Bart voorop. 


Tegeltjes tot aan Borne!


Twentse Gastvrijheid


Ik had vrijdag aan Bart gevraagd of ik mijn velomobiel daar een paar dagen kon stallen en of het toevallig ook mogelijk was om te blijven slapen zondag op maandag. Hij antwoordde al vrij snel dat dat wel kon. En toen we aankwamen om 17 uur had Drika binnen no time een speciaal voor mij gemaakte veganistische salade gemaakt. Was echt heerlijk. Na zo'n lange tocht slaap ik ook altijd super goed. En de volgende ochtend kreeg ik een sleutel mee voor als er niemand thuis was als ik terug kwam.

Onderhoud bij Peter


Rond 10 uur kwam ik bij Peter aan en nadat we hadden geconcludeert dat het geluid wat ik onderweg had ervaren door mijn bagage kwam gingen we eerste even thee drinken. Hierna konden we aan de slag. Aangezien ik onderweg last had gehad van trillingen in mijn stuur, wat ik dacht dat uit mijn voorwiel kwam, ging Peter eerst even de sporing nakijken. Ik bleek 2 mm toespoor te hebben, dit was te veel. Maar na een aantal keren verstellen wilde het nog steeds niet lukken om het goed te krijgen. Dan toch maar even op de bank met de fiets. En er bleek inderdaad iets niet goed te zijn. Nadat het kogelkopje vervangen was ging het een stuk beter. Ik kon met mijn demperpompje de rissedemper die ik van Johan Vollenbroek had ook niet oppompen. En wilde aan Peter vragen waardoor dit kwam. Hij had nog een oude demper uit een Quest liggen en die kon ik zonder problemen oppompen. Nadat we mijn demper er toch maar uit hadden gehaald bleek het palletje in het ventiel veel te diep te liggen. Hierna Wim Schermer opgebeld. En hij bevestigde dat dit dus normaal inderdaad een stuk minder diep ligt. Dus dat dit niet goed ging kwam doordat mijn pompje het ventiel niet kon opendrukken. Gelukkig konden we het ventiel van de oude demper die Peter had liggen overzetten. En nu gaat dat dus wel weer. Wim stuurt een nieuw ventiel naar Peter op die hij dan voor de andere demper kan gebruiken weer. Hierna was het tijd om te lunchen. 's Middags zou Peter mijn kleinste ovaal blad vervangen voor een nog kleinere. Ivm het vele klimwerk in Duitsland op de 600 km vond ik dit wel een prettig gevoel dat dit net weer een stapje lichter trapt. Peter heeft ook gelijk de ovalen weer opnieuw afgesteld aangezien ik mijn trapas verzet heb en mijn pedaallengte veranderd is van 170mm naar 155mm. Voor vertrek nog even thee gedronken en een boterham gegeten.

Peter is bezig met het goed afstellen van de sporing van Kanjer

Glooiende vakjes rijden naar Hengelo


Op de terugweg nog een ommetje gemaakt voor wat vakjes te rijden. En ik moet zeggen dat het een mooie route was, maar 1x kon ik er  niet door en moest ik op een zandpad omkeren, maar de rest van de wegen was eigenlijk perfect. Echt van genoten, ook mooie klimmen (niet te steil) en lange afdalingen erbij. In Hengelo had ik nog een wegopbreking maar met een beetje omrijden kwam ik er uiteindelijk langs en na in totaal 85 km met gemiddeld 26 km/h kwam ik tevreden aan in Hengelo. Mijn max cluster is ook weer flink uitgebreid.

Onverharde weg

Die uiteindelijk bij een slagboom uitkomt, dus omdraaien, perfect plek voor een plaspauze

Tegeltjes tot aan Lage (net over de grens in Duitsland in de buurt van Lattrop)

Nog meer Twentse Gastvrijheid


Het was inmiddels al tegen 6en toen ik terug was bij Bart en Drika. En ik kon zo aanschuiven. Aangezien het best een inspannende dag was geweest even gekeken of ik eventueel de volgende dag terug naar huis kon gaan en dat kon in mijn planning en bij Bart en Drika kon ik ook gewoon nog een nacht extra blijven slapen. Echt heel fijn! 's Avonds heb ik Bart nog geholpen met de O ringen die ik had meegenomen om zijn ketting tandwiel te krijgen. En nog een paar boeken gekaft voor zijn zoon. Erg leuk dat ik gewoon een beetje werd opgenomen in de familie. De volgende ochtend ben ik na 9 uur met de trein terug naar Arnhem gereisd waar mijn moeder me heeft opgepikt, omdat die bij mij op bezoek zou komen en Arnhem redelijk op de route ligt.

Huiskat Jack

Kanjer logeert in Hengelo


Zoals je al hebt bedacht heb ik Kanjer niet meegenomen in de trein. Maar hij logeert een paar dagen in Hengelo, zodat ik vrijdag niet 100 km hoef te fietsen naar Boekelo. Aangezien ik het wel fijn vond dat ik zelfstandig kon reizen van en naar de plek waar hij staat, is dit in dat opzicht de beste lokatie. Al staat ie wel buiten. Hopelijk neemt ie mij dat niet al te kwalijk. En gelukkig is het de laatste dagen in het oosten vrijwel droog geweest uitgezonderd de nacht van maandag op dinsdag.


Daar staat ie dan voor een paar dagen. Ik gok dat regendruppels inmiddels wel zijn opgedroogd.

dinsdag 31 juli 2018

Vakantie deel 1

Ik had gezegd dat ik nog zou bloggen over mijn vakantie en als dat kon onderweg al een deel. Vandaag heb ik daar voor het eerst tijd voor, dus hier de eerste dagen van mijn trip.

Wel of niet 600 km fietsen in september


's Avonds bel ik met Kees van Malssen. Ik heb namelijk stoute plannen om in 2019 Parijs Brest Parijs te willen rijden. Omdat ik merk dat ik makkelijker snel rijd. En ook minder weeg en daardoor makkelijker klim. Parijs Brest Parijs lag nooit binnen mijn bereik omdat ik 1200 km met 10.000 hoogtemeters voorheen nooit binnen de tijd zou kunnen rijden laat staan voltooien met een velomobiel, vanwege het gewicht. Ik vraag Kees om advies, omdat ik om mee te doen dit jaar minstens een 200 brevet moet rijden maar liefst een 400 of hoger. Aangezien er in Nederland dit seizoen alleen nog een 600 in Boekelo begin september op de kalender staat, is dit de beste optie, mits haalbaar. Kees denkt wel dat het haalbaar zou kunnen zijn. Maar mocht ik denken dat ik het niet haal moet ik wel vroegtijdig uitstappen. Verder moet ik de komende weken trainen voor mijn basis snelheid te verhogen en lange afstanden rijden. Dus eerst opbouwen naar een 200. Hier kan ik dan mooi mijn vakantie voor gebruiken.

Dag 1: Vrijdag 27 juli 2018, Etappe Nijmegen - Opheusden


Omdat het vrijdag nog verschrikkelijk warm zou worden had ik bedacht om mijn eerste vakantiedag een korte etappe te doen naar Opheusden, waar mijn ouders op de camping waren in een stacaravan aan het water. Dit bleek een goed plan.

Al is het maar een uurtje fietsen, toch best warm!
Kanjer op de camping

Heerlijk genoten van het af en toe een frisse duik nemen. Al was het water ook al wel 26 graden op zn minst. 's avonds nog het journaal gekeken en daar zeiden ze dat het de volgende dag een stuk koeler zou worden, met zelfs nog kans op een bui. Ook zou er 's avonds een bloedmaan te zien zijn. Daar zijn we nog naar wezen kijken.

Een van mijn betere foto's van de bloedmaan met mijn telefoon genomen

's nachts was het eigenlijk veel te warm om te slapen, zoals de hele week al, maar toch nog een paar uurtjes kunnen pakken.

Dag 2:  Zaterdag 28 juli 2018 Etappe Opheusden - Alphen aan den Rijn


Vandaag zou ik samen met Kjeld naar Alphen aan den Rijn fietsen. Hij gaat hier 3 weken op vakantie met zijn ouders, maar is nog niet zo goed met navigeren en vond het daarom ook fijn dat ik mee reed.

Kanjer wacht met spanning op the green thing
Kjeld, the green thing, Kanjer en rechts mijn ouders als uitwuif commité

Om half 9 vertrokken we vanaf Opheusden, Kjeld had de eerste etappe Zevenaar - Opheusden van 40 km er al opzitten, en we waren vlot op weg. En de rit ging soepel, helaas wel een regenbui tussen Vianen en Uitweg.

Donkere luchten voorspellen regen
Kjeld heeft het warm na de regen en een drijfnat shirt, dus dan maar uit. Met als consequentie dat je kunt verbranden...

Rond kwart over 12 reden we Alphen binnen en om half 1 waren we bij Marco, waar we even een lunchpauze hebben genomen. Ik kon van Marco een matje en een kussentje lenen voor te kamperen met Kjeld. Zo hoefde ik weinig ballast mee te nemen tijdens mijn rondrit. Nadat Kjeld en ik naar de camping in Alphen waren gereden mochten we meteen helpen met de voortent van de caravan op te zetten. Met 5 man sterk ging het net omdat er zoveel wind stond! Daarna nog even met z'n vieren de stad in geweest om boodschappen te doen en wat avondeten te scoren. Het was een stuk koeler en heb het 's nachts zelfs een beetje koud gehad! Maar wel heerlijk geslapen.

Hier staat ie al bijna, maar wat een wind zeg!
Ik heb de bevoorrechte positie om in het tentje tussen the Green Thing en Kanjer te mogen slapen!
Kjeld laat nog wat truckjes zien met een paar bollen die lichtgeven in wisselende kleuren, dit is het effect op de foto. In het echt is het nog veel mooier!


Dag 3: Zondag 29 juli 2018 Met Kjeld en Marco naar HSL


Kjeld had bedacht dat we vandaag samen met Marco een kort rondje zouden rijden. En ik had gezien dat er vanuit Pijnacker een toertocht werd georganiseerd door Holland Sociaal Liggend. Dus het idee was om daaraan mee te doen, aangezien erbij stond dat de tocht door het groene hart zou gaan, zouden we altijd op de terugweg kunnen afhaken om de route korter te maken. Dus om kwart voor 9 kwam Marco het terrein van de camping oprijden en kort daarna vertrokken we naar Pijnacker. Onderweg kreeg Marco nog een lekkeband, maar dit was snel verholpen en uiteindelijk kwamen we Pijnacker binnenrijden toen de kerktoren 10 uur sloeg.

Kanjer is niet de enige oranje fiets die meedoet!
Johannes? Mijn hoofd is een beetje een zeef met nieuwe namen.

Daar aangekomen bleek dat we eerst richting Rotterdam Nesselande zouden rijden om André en Hans op te halen. Er waren ook wat nieuwe gezichten, dus even kennis gemaakt. Toen ik zei dat ik Roef was, werd er meteen geroepen, "ow, van Kanjer?". Dus gelijk Kanjer maar even voorgesteld aan Etienne. Gaat mijn velomobiel mij nu toch voorbij in bekendheid? Zolang hij maar niet naast zn banden gaat rijden!

Routeleider Paul Lelieveld

Onderweg kreeg ik van Paul te horen dat we de pauze bij hetzelfde punt zouden hebben als de oliebollentocht. Dat betekende dat we dus Rotterdam als doel van de tocht hadden. Nou ja, we zouden wel zien hoe het liep. Kjeld zat er nog redelijk fris bij en we reden ook een rustiger tempo dan gisteren.

Ook de Rotterijders zijn aangesloten bij de groep



Is dat nou een nieuwe trent, sportslippers mee in de velomobiel?
Bij de pauze was het even op voor Kjeld, en ik vond het ook wel weer mooi geweest. Hans wilde ook vroeg thuis zijn en zo reden we uiteindelijk met 5 velomobielen (Rotte Rijders en ons begin groepje) terug richting Nesselande en vanuit daar met Marco en Kjeld terug naar Alphen aan den Rijn. Na ruim 97 km kwamen we terug op de camping en toen begon het te regenen, dus lekker schuilen in de voortent van de ouders van Kjeld. Toen de bui over was nam ook Marco weer afscheid van ons.

Deel 2

Deel 3

maandag 16 juli 2018

Een weekendje eropuit met oa LOL, Mooi Twente en Grensrijders

Samenvatting van de afgelopen weken


Na mijn eerste keer boven de 100 km tocht met LOL ben ik fanatiek van start gegaan. De dag erna moest ik naar Molenhoek en ben ik via daar terug naar Nijmegen gereden. Een ritje van zo'n 50 km, dat ging eigenlijk best goed. Twee dagen later op woensdag ben ik begonnen met routes voorrijden, wat ik doe als vrijwilligerswerk voor een evenement, ik mag tevens gratis deelnemen als tegenprestatie, en het is een goede manier om mijn trainingen weer op te pakken. Dit waren meerdere routes en kwam uiteindelijk neer op een rit van 110 km. Toen vond ik het ook wel genoeg. Aangezien het best warm was. Ook gewoon fijn om vroeg te starten en weer  thuis te komen op zo'n dag. Vrijdag nog wat korte ritjes gedaan, onder anderen ook 's avonds nog naar de stad geweest. En zaterdagochtend kon ik het niet laten om even te gaan hardlopen. Gelukkig had ik die dag Raymond bij me met fietsen, zodat ik een heel relaxte rit had, maar het was zo warm dat ik best heel erg moe was toen ik thuis kwam. Ik denk dat ik voorlopig het maar bij fietsen moet houden. Hardlopen wil gewoon nog niet echt. Die week toch nog zo'n 250 km gefietst. Maandag nog een rustdag en dinsdagavond een rondje routes voorrijden van 42 km. Dat ging niet echt lekker, veel door de stad gereden en dat is toch wel vermoeider dan buiten merk ik momenteel. Daaraan zie je dat mijn conditie/kracht een hoop achteruit gegaan is toch wel. Mijn duurvermogen begint weer enigszins te verbeteren, maar ik moet sowieso alles met beleid blijven doen nog. Goed luisteren naar mijn lichaam. Woensdag ben ik 's middags een route richting Pannerden gaan voorrijden. Uiteindelijk 3 routes in 106 km voorgereden en de snelheid ging omhoog. Maar merkte wel dat ik daarna veel rust nodig had. Daarom donderdag ook wat uitgerust en alleen bij de fysio nog wat gesport.

Kleine Familie Reunie


Afgelopen vrijdag zou mijn lievelingsnicht langskomen bij mijn ouders. En dat wilde ik niet missen.
Dus 's ochtends op tijd vertrokken naar Lobith. En om kwart over 11 kwam ik daar aan. Mijn nicht zou om half 12 komen dus ik kon nog even snel douchen en toen was ze er al. Erg leuk om haar weer eens te spreken. Was al zo lang geleden! Moeten we echt vaker doen! Helaas is zo'n middag zo weer voorbij en na het avondeten hebben we Rian naar het station in Zevenaar gebracht.

Onderweg naar Lobith
En? Lijken we op elkaar?

Blessure gevoelig


Aangezien ik zaterdag graag bij Mooi Twente wilde meefietsen, kwam het dan ook goed uit om bij mijn ouders in Lobith te blijven slapen en de volgende ochtend naar Twente te vertrekken. Mijn dagafstand is nog steeds niet zo ver als ik zou wensen. En ik had op vrijdagavond behoorlijk last van mijn lies/heup gebied. Dus ik vroeg me af of ik sowieso wel helemaal naar Twente moest gaan fietsen. Ik besloot het 's ochtends aan te kijken en dan na even fietsen te beslissen wat wijsheid was.

Een goede beslissing


Het fietsen ging wonderwel prima, ik durfde in het begin nog niet veel druk op de pedalen te zetten, dus de snelheid was erg laag (zo'n 17 km/h) maar dat mocht de pret niet drukken. En dan zou ik maar wat later zijn hoor. Maar naarmate ik langer fietste ging ook de snelheid wat meer omhoog en ik had nog steeds nergens last van. Dus besloot dat ik er wel heen kon fietsen. Uiteindelijk kwam ik rond 10 uur in Markelo aan. En daar op het terras zat al een hele delegatie. Even later meldde ook de LOL groep zich die vanaf Casper met z'n allen hierheen gefietst waren.

In garmin kilometers nog geen 45000 maar op de teller 46000 al. Het verschil wordt nu wel erg groot
Op de heenweg kom ik ook al heel dicht langs Almen

Met Mooi Twente een rondje Almen vanaf Markelo


Aangezien mijn snelheid vandaag niet echt hoog lag besloot ik maar meteen vooraan te beginnen. En Bert liet mij mooi voorop rijden. Zodat ik uiteindelijk bijna de hele rit voorop gereden heb. Ik had vandaag ook wel een heel steady tempo. Sneller ging ook niet, en heel veel moeite om dit tempo vol te houden had ik ook niet. Alleen bij hoogteverschil, zoals een viaduct of een brug kwamen er wat inhalers langs of als ik stopte om de achterblijvers bij te laten komen die achter een oversteek of spoorwegovergang waren blijven hangen.

Op het startpunt terras met Mooi Twente en Grensrijders
Toch altijd weer mooi als men zo'n velomobielparking heeft ;-)
klaar voor de start


Het uitzicht naar achteren is toch...
mooier dan dat naar voren in mijn geval nu ;-)
Plaspauze en dit keer niet door Wim aangegeven, al staat hij wel als eerste op de foto ;-)


Na de stop in Alphen moesten een paar wielrenners zo nodig op de film dat ze ons inhaalden, Marc kan denk ik wel vertellen of dat gelukt is ;-)

Weer terug in Markelo
Het was een heerlijk zonnige dag. Ook heel leuk om veel mensen weer te spreken. Allemaal bedankt voor deze toffe ervaring weer. Ook verslagen te lezen onder anderen door Casper en Paul. En uiteraard op de blog van Mooi Twente zelf!

Vrienden op de Fiets en Grensrijders


Ik had vernomen dat de Grensrijders vrijdag al naar Markelo waren gereden en dan zondag weer terug zouden gaan, dus had ik geregeld dat ik in de buurt een vrienden op de fiets adres had waar ik kon slapen zodat ik zondag een stuk met hen op zou kunnen fietsen.

De Tuinte Diner Service


Tonnie had ons (degenen die bleven overnachten in Markelo) uitgenodigd om 's avonds bij hem te komen gourmetten. Dit was geheel geregeld, zelfs met Taxidienst vanaf de logeerplek heen en terug naar zijn huis! Het was erg gezellig, helaas moest er de volgende ochtend weer gefietst worden en mijn vrienden op de fiets adres had ook het liefst dat ik voor 10 uur thuis was. Dus hebben we het niet laat gemaakt. Super bedankt voor deze service Tonnie en wederhelft!

De leuke kippetjes bij Tonnie
Lekker eten met zn allen

Terugreis naar Nijmegen met Grensrijders


Helaas was Chris niet goed in orde en kon hij niet met ons meefietsen, maar hij werd door de Tonnie Tuinte Service naar huis gebracht met Velomobiel en al. De rest fietste wel gewoon mee. Ik had van Chris de route gemaild gekregen en reed voorop. Dat ging prima. Ik kon mooi mijn eigen tempo rijden en de rest vond het ook een prima tempo.

Vertrek met de Grensrijders
Ons treintje onderweg

Terrasje vol met TC de Liemers


In Megchelen zouden we splitsen bij een punt waar ook een terrasje was. Hier was gepland om dan even pauze te houden. Tot mijn verbazing zat het terras vol met leden van mijn toerfietsclub, waar ik nog steeds lid van ben. Erg leuk om een aantal mensen die ik nog steeds af en toe zie en op Strava volg weer te zien. Nadat ik op terras heb gezeten met de Grensrijders en ze heb uitgezwaaid blijf ik nog even kletsen met wat fietsers. Als ik mijn fiets weer heb gepakt en van plan ben om een stukje mee te rijden is het terras plotseling helemaal leeg. Nou ja, dan maar gewoon naar Nijmegen.

Goede reis verder!
Rolf
Marcel
En Wolfgang



Warm


Het laatste stuk naar Nijmegen gaat eigenlijk heel goed, maar ik merk wel dat de warmte overheerst. In Malden probeer ik nog even bij Reinier, maar die is niet thuis. Dus maar snel door naar huis voor verkoeling. Als ik thuis kom om 14.00 uur ben ik superblij dat ik het gehaald heb. Moe maar voldaan!

Onderweg kwam ik nog wat aparte fietsen tegen, lijkt me wel tof om te doen met iets koeler weer ;-)

Lekke banden


Ik had 's ochtends bij vertrek vanuit Markelo een lekke band, maar na een kilometer of 20 dacht ik toch weer een leegloper te hebben, aangezien dit een drukke weg was, maar gewacht tot we afsloegen. En daarna even gekeken, en inderdaad zat er nog maar dik 1 bar in, terwijl ik hem had opgepompt tot 3,75. Dus deze band er ook weer af en weer een nieuwe (mijn laatste nieuwe buitenband, hierna zou ik moeten gaan zoeken). Gelukkig heeft ie het goed gehouden tot Nijmegen. Vandaag maar even naar kijken naar die andere banden.